Türk Siyaseti ve Türkiye Siyasi Tarihi - Video Projesi - Türk ve İslam Tarihi - Türk Dna'sı

Kocaavşar Köyü'nün Coğrafya Durumu

Burada Avşar Türkmenleri ve Dadaloğlu hakkında önemli başlıklar bulabilirsiniz.

Kocaavşar Köyü'nün Coğrafya Durumu

Mesajgönderen TurkmenCopur » 24 Ara 2010, 17:02

KOCAAVŞAR KÖYÜ'NÜN COĞRAFYA DURUMU:(a)

a) Coğrafi Mevkii:


Kocaavşar Köyü; Marmara Bölgesinin güney kesiminde, Madara dağlarının kuzeye meyilli yüzü ile Musluk, Uzuncabayır ve Sülarya dağlarından akan sular'ın toplanmasından vücüde gelip, Güney-Batı'dan kuzey'e doğru akarak Manyas gölüne dökülen Kocaçayvadi'sinde ve bu vadiye bitişik, çöküntü ovanın kuzey kenarında olup Kocaçay'an 400 m. doğusundadır.
Kocaavşar köyü'nün dünya üzerindeki yerini de belirtmek gerekirse; kuzey-Yarımküresi'nde, 39 2/3. Enlem ile, 27 3/4. Doğu-Boylam'ın (yaklaşık), kavşak noktasındadır.

b) Yeryüzü Şekilleri:

Dağlar ve tepeler:


Kocaavşar'ın batısında, köye 4-5 yüz m. uzaklıktan Kocaçay geçer. Dağlık ve ormanlık alan çay'ın batı yönünde kalır. Dağlar çayın batısında, çay'a paralel olarak uzanırlar. Yer yer bu paralelliğin kesintiye uğradığı bölümler de vardır.
Yükselti bazı bölümlerde çay'ın kıyısından, bazı bölümlerde ise çay'a 40-60 m. uzaklıktan başlar, 300-400 m.'ye kadar ulaşır. Bazı bölümlerde bu yükselti'den sonra yayla görünümünde düzlüklere çıkılır. Bazı bölümlerde ise bir vadiden sonra yükselti tekrar devam eder. Bu ormanlık ve dağlık alan yer yer kesintilerle Kazdağları ve Biga dağlarına kadar uzanır. Bu dağ sıralan çoğu yerlerinde, Kocaçay'a ulaşan küçük çaptaki dereciklerin oluşturduğu vadilerle parçalanmış durumdadır. Bu ormanlık bölümde başlıca yükseltiler Sağırtaş tepesi, Kocatepe ve Akçaltepe (600 m.) dir.

Çayın doğu yakasındaki durum'a gelince; Bu taraftaki dağlık alan, gerek yükselti yönünden, gerek se ormanlık bölüm yönünden çayın öte yakasına kıyasla azdır. Arapçardağı tepesi ve Çayburnu sırtlarından Asar sırtlarına kadar çay, ovayla bitişik bir düzey görünümündedir. Köy'ün de yer aldığı, çayın bu doğu tarafında genellikle çıplak tepeler hakim durumdadır. Bu tepelerin başlıcaları; köyün çevresindeki Çatal t., Gelin t., Erenler t. ve Asar t.dir, Çayın doğu yakası Arapçardağı tepesinden kuzeye doğru 7-8 km. tepelik olarak devam eder. Ondan sonra yavaş yavaş yükselti artar, dağlık ve ormanlık alan başlar, Köyün güneyinde ise ormanlık alan asar sırtlarından başlar ve güneye doğru hem orman sıklaşır, hem de yükselti artar. Bu ormanlık alan doğuya doğru da genişleyerek Gökçeyazı mer'asına kadar uzanır. Bu bölümde başlıca yükseltiler Asar t. ve Kara t. dir. Çayın doğu yakasındaki ormanlık alanın yükseltisi, bati yakasındaki kadar değildir, Ormanlar genellikle bozuk, baltalık orman görünümündedir.

Yaylamsı alanlar:

Kocaavşar Köyü'nün kuzeyi, yavaş yavaş, gittikçe yükselen düzlük alanların ve yer yer tepelerin hakim olduğu bir yayla görünümündedir. Bu yaylamsı yerler Sulucadere ve bunun kollan olan dereciklerin oluşturduğu vadiciklerle yarılmıştır. Bu alanda en yüksek yer Yarentepe (424 m.) dir.

Kocaavşar'ın Ovaları, Vadileri:

Kocaavşar Ovası; Balıkesirin 26 km. batısında, etrafı dağlarla çevrili bir çöküntü ovası'dır. Bu küçük fakat verimli ovanın büyük bir kısmı Kocaavşar'a, Güney kısmı Gökçeyazı'ya ve doğudan az bir kısmı da Işıklar köyüne aittir. Kocaavşar'ın dolayisiyle Ova'nın, deniz düzeyinden yüksekliği 100 m. kadardır. Çöküntü alanı'nın sulannı toplayan Kasırga d., Kanal d., ve Söğutlüdere ovayı boydan boya geçerek Kocaavşar'ın yakınında Kocaçay'a dökülürler.
Kocaavşar Ovası'nın düzeyi aşağı yukarı her yerinde aynı olup engebesiz, düz bir görünümde'dir.
Kocaavşar Ovası'nın temelini paleozik yaşlı şist, kuvarsit serisi oluşturur. Alüvyonlar ise ovanın ortasında ve yüzeyinde yerleşir. Killikum, şist, kum, çakıl ve kil düzeylerini kapsayan bu ovada paleozik mermer ve kalkerler çatlak ve kırıklarda az miktarda su taşırlar.

Yeraltı jeololik formasyonları yaşlıdan genç'e doğru şöyle sıralanırlar:

A — Paleozik (şist, gre, kuvarsit, kristalize kalker) (fosiller devri).
B — Mesozoik (hayvani kahntılar-orta devir arazisi); triast kalker, dolomitik mermerler, jura ve kretase kalkerler.

KOCAAVŞAR OVASI

Bu ova Avşarlıya Hak'kın nimeti, Devlet iskan etmiş, göstermiş himmeti. Viyana'da Yemen'de, tüm cephelerde, onlar da devlet'e çokça etmiş hizmeti. Ovada dizboyu çayırlar varken, Şifalı otlar dertleri kovarken, Buzağılar, kuzular ikiz doğardı, Hayvancılıkta varlık, fark atarken. Zamanla nüfus arttı, yerler daraldı, Avşarovası derin yaralar aldı, Anbarları dolduran koca tarlaların, Yerinde dönümler, evlekler kaldı. Bu ova Kocadere'den kan alacak, Kanallar ile yarası sarılacak, Avşarlı, bu işi de başaracak, Umulan bereketli ürün alınacak. Avşarovasi'nda toprağın çeşidi var, Buğday doldurmazsa anban, mısır var, Sırada meyva, sebze, pancar da var, Avşarlıya binbir çeşit nimet var. Avşarovası, Avşarlı'ya yeter, Dedem derdi: "Adamı ters diksen biter." Çobantepesi'nden, Çesde'ye kadar, Bu ova, "Yeşildeniz" olmak ister. "Eren" der ki; "Avşarlı bilir işini, Kavramıştır hayatın gidişini, Geliştirdiği gibi alışverişini, Başaracaktır (Sulutanın) işini".
1/8/1984
Muharrem Eren

C — Tersier (Neojen serisi)

D — Kuaterner (alüvyonlar ve birikinti konileri)

Arazı'nin genel hidrolojisi:


Bu ovada alüvyonlarda açılan kuyuların derinlikleri 2-12 m. arasında değişmektedir. Su düzeyleri ise 1-8 m. arasında oynamaktadır. Geniş alanı kaplayan kalker, çatlak, kırık ve erime boşluktan ise yeraltı suyunu taşıyan tabakalardır. Kocaavşar Köyü çevresinde başlıca vadi, bir akar-su yatağı olan Kocaçay Vadisi'dir.

Kocaçay Vadisi:

Kocaçay vadisi Madara dağlariyle Manyas Gölü arasında olup, çay yukan akıntı-yatağı'nda pemokabonifer kalkerleri arasında arızalı bir topografya geçip aşağıda aynı kalkerlerin yeniçöküntü arazisi ile teşkil ettiği temas alanını takip eder. Vadi'nin, bu kısmında tersler faylarına uyarak teşekül ettiği zannedilirse de, Manyas'da neojen göl depolarına göre teşekkül etmiştir. Kocaçay Vadisi, Sularya dağı ve Doğanca sırtlan üzerinde teşekkül etmiş yüksek aşınma düzlüğünün içersinde açılmış olup, tabanındaki alüvyonlar yamaç alanlarına bir şerit gibi girer, yamaçlar üzerinde (Çavuş-Çakırca'da) 50-80 m. yükseldiğinde taraçalar vardır. Çakılları yuvarlanmış olan bu taraçalar karşılıklı değildir.

Kocaavşar, Marmara-Bölgesi'nin güney bülümündeki Edremit-İvrindi-Gökçeyazı-Balıkesir-Kepsut çöküntüsü üzerinde yer almaktadır.
Alman Coğrafya bilgini Alfred PhUippson (1864 — 1953); 1900 — 1904 yıllan arasında Anadoluda yaptığı pek önemli bir (fiziki-coğrafya) incelemesi sonucunda verdiği raporda, Marmara Bölgesinin güney tarafında bulunan bu depresyonları (çöküntüleri) birer çöküntü hendeği, yükseldikleri de birer horst (heryanı kırıklarla çevrili dağlar) olarak belirtiyor.
Gene Alman coğrafya bilgini Walter Penck; İstanbul Üniversitesinde Profesör iken (1915 — 1918) (Anadoludaki Büyük Tektonik Sıralar) ve (Kuru, tarıma elverişsiz yüksek düzeydeki topraklar Üstüne) isimli eserlerinde; "...Çukur oluklar birer (sinklinaal) iç-bükey-kıvrım ve aralarındaki yükseklikler de antiklinal (dış-bükey-kıvrım) dır...diyor.

Marmara Bölgesi'nin güney kesimindeki bu çöküntü oluklarında sıcaksu kaynaklarının da bulunması (Güre, Ilıca, Gönen, Kepekler, Pamukçu ve Asar Ilıcaları) ve buraların deprem alanı olması bunların horst ve graben olmalarını destekler. Halbuki paleozik kalkerler ovadaki çöküntü oluklarına doğru eğimli olduklarından W. Penck'i bu durum şaşırtmış ve araziyi kıvrımlı bir yapıya benzetmeğe çalışmıştır.

c). Kocaavşar'ın İklim Özellikleri:

Kocaavşar Köyü Balıkesir'e yakın olduğundan Buranın gösterdiği iklim özelliği Kocaavşar için de geçerlidir.

Buna göre:

— Orta. sıcaklık: Normal sıcaklık ortalaması 14,5 derecedir.
— Max, (en yüksek ortalama) Sıcaklık: 28 yıllık gözlemler'e göre; yüksek sıcaklık bakımından en düşük aylık ortalama sıcaklık Ocak ayında 8,8 derece, en yüksek aylık ortalama ise Ağustos ayında 31,5 derece görülmektedir.
— Mine ur (en düşük) sıcaklık ortalaması: Balıkesirin yıllık normal en düşük sıcaklık ortalaması 9,1 derecedir.
— Mutlak (m yüksek) sıcaklık: Bu merkezde en yüksek sıcaklıklar genellikle temmuz ayında görülmekle beraber, Haziran, Ağustos ve özellikle Eylül aylarında yıllık mutlak azami sıcaklıklar görülür.
— Mutlak en düşük Sıcaklık: Aylık mutlak asgari sıcaklıklar Kasım, Aralık, Ocak, Şubat ve Mart aylarında sıfırın altındadır. Nisan ayında da kısmen, bazı yıllar sıcaklığın sıfırın altına düştüğü görülür.
— Günlük en yüksek sıcaklık Farkı: Balıkesirde en az sıcaklık farkı Ocak ayında 20,7 derece; en yüksek sıcaklık farkı ise Haziran ayında 26,6 derece olarak tespit edilmiştir, bu da merkezin şiddetli karasallık özelliğini ortaya koymaktadır.
— Yaz günlerine Gelince: Bu merkezin senelik normal yaz günleri ortalama 134 gündür. Yaz günleri Mart ayında başlar ve Ekim ayında sona erer. Yaz günlerinin en fazla kayıt edildiği ay Temmuz'dur.
— Tropik Günler: Balıkesirde ortalama olarak 61,4 tropik gün kaydedilir. Bu merkezde tropik günlere Nisan ayında tesadüf edilmeğe başlanır, Ekim ayında bu günlerin sonu alınır. En fazla tropik gün Temmuz ayında görülür. (24 saat içinde günün en yüksek sıcaklık derecesi 30 dereceyi bulur veya üstüne çıkarsa O'na tropik-gün denir).
— Don'iu Günler: Ortalama olarak her mevsimde 38,9 don'lu gün kaydedilir. Don'lu günlerin en fazla rastlandığı ay Ocak'dır. (24 saat içinde sıcaklık (- 10) dereceye inerse buna da don'lu gün denir.)
— Kış Günleri: Balıkesirde kış günlerine ancak bazı yıllar tesadüf edilmektedir. (Sıcaklığın 24 saat devamlı olarak sıfırın altında kaldığı günlere Kış-günü denir.)
— Bağıl nem: Bu merkezin bağd nem ortalaması 68'dir. Bağlı nem ortalaması'nın en yüksek geçtiği aylar Aralık, Ocak, en düşük geçtiği ay ise Temmuz.
— Bulutlu Günler: Bu merkezin normal ortalama yülık bulutlu günler sayısı 178 dir. Bulutluluk ortalamasının en yüksek görüldüğü ay Kasım, ikinci derecede Mayıs ve Ekim aylarıdır.
— Yağış Durumu: Balıkesirin yıllık yağış ortalaması 602,9 mm'dir. Yıl içerisinde en fazla yağış Aralık ve Ocak aylarında olur. Bazı ydlar bu bu merkezde Ağustos ayı, tamamiyle yağışsız geçmektedir. Diğer aylarda az dahi olsa yağış alır.
— Yağışlı Günler: Balıkesirde her yıl ortalama olarak 97 gün yağışlı geçer. Yağışlı gün sayısının en fazla olduğu aylar Aralık ve Ocak aylarıdır.
— Kar Yağışları: Bu merkezde normal olarak yılın 4,9 günü karla örtülü geçer. 4,5 gün da kark-gün'dür. Karla örtülü günler kasım ayında pek seyrek olarak görülür. Yine pek seyrek olarak Nisan ayma kadar uzadığı görülmektedir. Kar genellikle, Ocak ayında başlar, Martta sona erer.
— Sisli Günler: 29 yıllık gözlemler'e göre Balıkesirde ortalama sisli günler sayısı yılda 22,6'dır.
— Kırağılı Günler: Balıkesirde normal ortalama olarak her yıl 30 kırağılı gün görülür.
— Dolu'iu Günler: 29 yıllık gözlemlere göre ortalama dolu'lu günler sayısı 1,4'dür.
— Orajlı ve fırtınalı Günler: Yine 29 yıllık gözlemlere göre fırtınalı gün sayısı ise 21,4'dür.
— İklim: Balıkesir, Marmara Bölgesi'nin Güney-Marmara bölümünde'dir. Bölgenin bu kesimi iklim bakımından Akdeniz Ue karadeniz arasında bir geçit durumundadır. Ege'den buraya doğru yaydan Akdeniz iklimi kuzeye doğru gidildikçe karadeniz, iç'e doğru inUdikçe de özellikle merkez-ilçe de step, kara iklimi karakterleri ortaya çıkar. Bu üç tip bazı yd ve mevsimlerde hakim olduklan belli alanlardan komşu alanlara doğru taşarak Marmara-iklimine daha oynak bir karakter kazandmrlar burada hüküm süren iklim civar bölümlere bakınca daha az şiddetlidir. Yazlar daha az sıcak, kışlar daha az kurak, yağışlar ise orta'dır. Yağış bakımından Akdeniz, sıcaklık şartlan bakımından kara-iklimi özellikleri taşırlar. Bakkesir-İklimini etki altında bırakan faktörler; 1— Balıkesirin coğrafi yeri ve yer-şekli yapısı,
2— Etraftan gelen atmosfer (yerküre'yi kuşatan gaz tabakası'nın etkileri) dir.
Kocaavşar ve çevresinde engebeli-durum'un etkisi ile mikroklima'ler (küçük iklim hareketleri) de oluşmaktadır. Yaz ve kış'ın değişen siklon ve antisiklon durumları (geçici barometre düşüşleri) bu iklimde ve iki mevsimde, özellikle yaz ve kış büyük değişikliklere sebep olurlar. Rüzgar yönü değişgendir. Aralık ve Ocak aylarında rüzgar'ın yönü, bazı günlerde sekiz defa değiştiği tesbit edilmiştir. Yağmurlar en fazla Ocak ve Şubat aylannda yağar. Yazın yağmur buludan, Avşar-Ovası'nı çevreleyen dağlarda toplandığı için bu ova az yağmur alır.

— Basınç Durumu: Yazın genellikle Asor antisiklonu'nun etkisinde kalan ülkemizde, Kuzey'den güney'e esen kurak eteziyen rüzgarlan Balıkesir ve Ege'yi de etkiler ve il'in kurak geçmesine sebep olur. Kışın da Batı'dan gelen VD depresyonu (Sonbahar ve Kışın fa'aldir) bol yağışları sağlar. Yerleşim merkezlerinin batı taraflarında görülen kara bulutlar bunların en belirli işaretidir. Kara bulutlar yağışı müjdeler. Kışın bu bölgenin yağışlı geçmesine sebep; bu depresyonlardır.

Hava'ınn ısınması merkezinde ve Kocaavşar'da yer yer ve yerel ısınmalardan sağnak orajlı yamurlar görülür ki, bu havanın yükselmesi neticesinde meydana gelir.), Yaz mevsiminde sıcaklığın birden anması, toprağın içinde bulunan su'yun buharlaşması yağışlar'a sebep olur. Bu yağışlar karakter itibariyle geniş alanlardan ziyade dar alanlar'a su bırakır ve firtına'lı hava hareketleri gösterir. Gök gürlemesine, şimşikli bir yağmur yağmasına sebep olur.

— Kocaavşar'ın Beşeri Hayatı Üzerinde İklim'in ve Bitki Örtüsü'nün Etkisi:

Kocaavşar köyü'nün, ormana yalan olması sebebiyle köy halkı, ormandan rastgele ve aşırı derecede kesim yapmaktadır. Bu nedenle ormanlar'a büyük zarar verilmektedir. XX. yüzyılın başlarına gelinceye kadar köy evlerinin yapımında kullanılan kereste ihtiyacı, Kocaavşar sınırlan içindeki ormanlardan sağlanırdı. Bugün ise (1984), kereste şöyle dursun yakacak odun dahi pek azaldığından Halk, Çanakkale-Yenice İlçesinin Çırpdar-Linyit ocaklarından satın aldıkları kömür'ü yakmaktadır. Seksendört yıldan bu yana Kocaavşar'ın, ormanla kaplı dağlarında ancak çalı-çırpı kalmıştır. Çıplak kalan Kocaavşar dağlarına 1970 yılından beri, Orman idaresi yeniden "dikim" yapmaktadır. Hatta Kocaçay boyundaki çınarlığı da "koruma"ya almıştır.
Kocaavşar yöresinde iklim'in yağışlı olması, tepelerde ve alçak platolar-da çimenlerin ve diğer otların ilkbahar ve sonbaharda çabuk ve güzel gelişmesine imkan verdiğinden, buna bağlı olarak koyunculak tarihi varlığını korumaktadır. Kocaavşar'daki süt sanayi, aşağıda aynca söz konusu edilecektir.

d) Bitki Örtüsü:

— Bitki Örtüsü'nün Cinsi: Yeryüzü şekilleri'nin dağlar ve tepeler bölümünde belirtilen ormanlık alanlardaki ağaç türleri şunlardır:
Meşe (en yaygın olanıdır), piynar, kocayemiş (davulgu), yabani çilek, kızılcık çam, ardıç ve piren'dir. Asar tepeleri ise makilik olup, çoğunlukla bodur meşe ve piynar ile kaplıdır. Tepelerin büyük çoğunluğu da seyrek çaltılık ve kıraçtır.
— Bitki Örtüsü'nün Dağılışı: Bitki örtüsü'nün dağılışı, dikey yöndedir. Çevredeki dağların tepelerine doğru yükseklik arttıkça bitki örtüsü de sıklaşmaktadır. Çünkü yüksek yerler daha fazla yağış almaktadır. Aynı zamanda yüksek yerlerde, ulaşım zorluğu nedeniyle daha az kesim olmaktadır.
— Bitki Örtüsü ve İnsan İlişkileri: Bitki örtüsü ile insan arasındaki ilişki, yurdumuzun tüm ormanlık kesimlerinde olduğu gibi Kocaavşarda da, diğer orman köylerindeki durumdan farksız olarak, bilinçsiz bir şekilde, köylü'nün zararına gelişmeğe devam etmektedir.

Köylü'nün orman'a verdiği zararın bir diğer biçimi ise, Ormanlık alan'a, veya tarlasının bitişiğindeki orman parçasını kesip kökleyerek tarla yapmaktır. Bu şekilde edinilen tarlalar meyilli arazide bulunduğundan, ikinci, üçüncü yıllarda, sellerin aşındırması ile verimini kaybetmekte, emekler de boşa gitmektedir.

Sonuç pek acıklıdır:

hem orman yok olumuştur hem de açılan alan, tarla olmak niteliğini kaybetmiştir. Bu hal yalnız Kocaavşar için değil, yurt çapında bir dert olmakta devam etmektedir. Bununla beraber dert teşhis edilmiş, derman aranmağa başlanmış; Son yıllarda dikim ve koruma'ya bilinçli olarak hız verilmiştir, ki, bu da sevindirici bir gelişmedir.
Kocaavşarlılar aynca makilik tepelerden kestikleri dikenli-çaltı ile tarla ve bahçe avlısı yapmaktadırlar.

e) . Kocaavşar'ın Akarsular'ı:

Kocaavşar Köyü civarındaki en büyük akarsu Kocaçay'dır. Aynca ovadan geçen üç tane de dere vardır. Bunlar; Kasırga d., Kanal d. ve Söğüdü d. dir.

Kocaçay:

Madara dağlarının kuzeye meyilli yüzü ile Musluk, Uzuncaba-yır ve Sülarya'dağlannın sularının toplanmasından vücude gelip, güneybatıdan Kuzeydoğu'ya doğru akarak Manyas Gölü'ne dökülür. Kocaçay'ın uzunluğu 170 km. dir.
Madara dağlarından çıkan bu çay, İvrinde İlçesi'nin batısında, Güngörmez mevkiinde Genek Deresini aldıktan sonra "Kocaavşar Çayı" adını alır. Daha kuzeyde Balya-Müstecap deresini, soldan Orhanlar ve sağdan da ilıca derelerini da alıp göle girer.

Kocaçay'ın eski bir akarsu sistemine tabi olarak, Manyas Gölü'nün batı kısmında Erdek körfezine doğru bir akış doğrultusu takip ettiği, sonradan epirojenik (yerkabuğu yaylanmaları) hareketlerle, genel sistemin değişmesiyle bugünkü akış istikametini aldığı hatıra gelmektedir. Çünkü eski akış yönüne ait olan bazı vadi parçalan bu gün de bazı özellikler arzetmektedir. Kocaçay'vadisi, çinar koruluklariyle süslü şahane manzaralar'lar arzeder.
Kocaavşar ovasım Kocadere sular, Dere boyunda Avşar'ın çınar korusu var. Kocadere nimetleri'nin dahası var, Bıyıklı balıklan, doyulmaz sefası var.
Sevilir dereye serpme atmak, Dere boyunda balık kızartmak.

—Kocaçay'ın Debi, Rejim Özelliği:

Kocaçay'ın debi'si (su varlığı) yağışlı mevsimlerde (Kışın ve İlbaharda) fazla, ve yağışın az, buharlaşmanın fazla olduğu yaz mevsimiyle, sonbaharın ilk aylarında ise azalır. Kocaçay'ın rejimi düzenli olup, yılın her mevsiminde bol su akıtır. Bazı yerlerde çok hızlı akar. Taşdığı zaman birçok çinar ve söğüt ağacını kökünden söküp, sürüklediği gibi, her yd kenanndaki tarlalardan kopara bildiği kadar verimli toprağı da alıp götürmektedir.
Yağmurlann sürekli yağdığı bazı yıllarda Kocaçay'ın suyu çabuk ve çok yükselmektedir. Bunun sebebi ise çayın, sulannı topladığı alanlarda sel sulannın akıntı hızını azaltacak orman ve fundalıklann azalmasıdır.

Bu sebeple Kocaçay Kocaavşar'ın, Meşhur alaca karpuz-tarlalannı, 1930 yıllarında buyana yok etmiştir. Kocaçay'ın sulannın ani ve normalin üstünde kabarması, köy'ün yakınındaki Kocaköprü'nün üst kısmını iki defa almış götürmüştür (bu konu aşağıda açıklanacaktır.).

Kocaçay'ın her yıl yaz aylannda akıttığı su'yun miktannda önemli bir azalma olur. Ancak çay'ın, şimdiye kadar kuruduğu görülmemiştir.
Kocaçay'ın, Kocaavşar ovasından aldığı kollar; Kasırga, Kanal. Söğütlü ve Hacıahmet dereleri'dir. Bunlann akıttıklan sular azdır, yazın çay'a ulaşmazlar. Ancak derin yerlerinde yer yer, çokça su birikintileri bulunur.

— Kocaçay ve kollarından Faydalanma Biçimleri:

Kocaavşar'ın çay ve derelerinden, içme suyu dışında sulama, kullanma ve enerji elde etmede yararlanılır; Sulamada, ovanın içinden geçen derelerden, tulumba motorlan ile sulama yapılır. 1979 yılında Devlet-Su-İşleri'nin yardımıyle Kocaavşar-Ovası'nın önemli bir kısmına kanalet te'sisleri yapılmış, Kocaçay'ın "Ment" denilen yerinden "Elektro-Pompaj usülü ile sulama yapdmağa başlanmıştır.

Kullanma bakmandan çay'ın sularından tahıl, çamaşır, örgü makinelerinin işlediği iplerin yıkanması, inşaatlarda kullanılan kum-çakıl da çay'ın yatağından almıyor.

Kocaçay Avşarlı'nın, balık ihtiyacını da karşdamaktadır.
Enerji elde etme yönünden ise Kocaçayklar, ve kollarından arklar ile su değirmenlerinin çarkları dönmektedir.
Yukarıdaki yazılanlara rağmen Kocaavşarldar, Kocaçay'dan yeteri kadar istifade edemiyorlar. Kocaçaydan azami yararlanmak, ancak Devlet elinin buraya gelmesiyle gerçekleşecektir.

Kaynakça
Kitap: KOCAAVŞAR KÖYÜ ve TARİHTE AVŞARLAR
Yazar: Muharrem Eren
Kullanıcı avatarı
TurkmenCopur
Genelkurmay Başkanı
Genelkurmay Başkanı
 
Mesajlar: 13984
Kayıt: 29 Eki 2010, 17:26

Dön Avşar Türkmenleri ve Dadaloğlu

Kimler çevrimiçi

Bu forumu gezen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir