Türk Siyaseti ve Türkiye Siyasi Tarihi - Video Projesi - Türk ve İslam Tarihi - Türk Dna'sı

Türk Soy, Uruk, Ulus, Boy, Oymak Adlari Ile Kurulan Köyler

Doğu Anadolu'da

Burada Türk Tarihinin Çeşitli Dönemlerinden ve Çeşitli Konularından birlikte anlatılan konular bulabilirsiniz. Ayrıca Türk Kültürü hakkında da Konular bulabilirsiniz

Türk Soy, Uruk, Ulus, Boy, Oymak Adlari Ile Kurulan Köyler

Mesajgönderen TurkmenCopur » 20 Ara 2010, 03:55

TÜRK SOY, URUK, ULUS, BOY ve OYMAK ADLARI İLE KURULAN DOĞU ANADOLU KÖYLERİ

(Parantez dışındakiler eski ismi, parantez içindekiler değiştirildikten sonra, yeni adı gösteriyor).

Türkkaravenk (Aşağı Budak), Yukarıkaravenk (Yukarı Budak) (Çemişgezek - Tunceli);

Türkvartinik (Yukarı Demirbük), Aşağıvartinik (Aşağı Demirbük), (Çemişgezek - Tunceli);

Türktanır (Hozat - Tunceli); Türkdarlu (Aşağıdarılı), (Bismil - Diyarbakır); Tirkiyan (Altınoluk), (Karakoçan - Elazığ); Tirkeşin (Uğurveren), (Gevaş - Van); Türksöğütlü (Söğütlü), (Digor - Kars);

Türkeşen (Yiğitkonağı), (Göle - Kars); Türkmeşen (Kırdamı), (Digor - Kars);

Türkali (Dikendere), (Balıkesir'de de Türkali köyü var), (Eleşkirt - Ağrı);

Öztürkan (Atayolu), (Diyadin - Ağrı);

Tirikan (Demirdöş), (Kiği - Bingöl);

Türkan (Güleçoba), (Diyarbakır).


Ne hikmetse «Türk» ismi verilmiş bütün bu köylerin adı değiştirilmiş, yerlerine birşeyler uydurulmuştur.

BALKAR:

Adıyaman'ın Gölbaşı kazasına bağlıdır ve Kafkasya'daki Karaçay - Balkar Türklerinin kurduğu bir köydür. Karaçay - Balkar'lar, Kırgız, Kazak ve Başkurt'ların lehçesine yalan bir lehçe ile konuşur. İhtimal burada da Türkçeyi kaybettiler.

ÇOMAK:

İki tanedir. Biri Adıyaman'ın Besni'sine, diğeri Bingöl'ün Kiğı'sına bağlıdır. Kaşgarlı Mahmud'un kaydettiğine göre Şamanist Uygurlar ve diğer Türkler, Müslüman olan Türklere «Çomak» veya «Çomakeri» derlerdi. Bu köylerin adı bu gelenekten alınmadır.

KARAÇAY:

Erzincan'ın Tercan'ına bağlı. Karaçay Türklerinin adım alan bir köy.

HALAÇ (Hallaç):

Ağrı'nın Doğubeyazıt'ına bağlı, Pamuk, yün atıcısı «Hallaç»'a çevirivermişler. (Hallaç) Kalaç Türklerini bilmiyen için akla elbette gelir. Bir hallaç marifetiyle, pamuk ve yün atar gibi köy adlarını atıyorlar.

HUNAN: (MUŞ; yeni adı Suboyu).

Türkistan'da da aynı isimde bir kasaba vardı; sonradan «Kız -Kala» oldu; Hun (Palu; yeni adı: Beyhan); Huni (Tutak-Ağrı); Huni (Arapkir); Hunar (Pazar - Çoruh); Hundüşü (Diyarbakır); Hunle (Urfa); Hunu (Elbistan); Hunt (Erzurum); Hunük (Pervari - Siirt). Hepsi de Hun Türkleri ile ilgili isimlerdir.

KANLIKÖY:

Ağrı - Doğubeyazıt'a bağlı daha önce geniş şekilde bahsettiğimiz Kanglı Türklerinin adım alan bir köyümüz. Değiştirip «Dağdelen» yapmışlar. Urfa - Bozova'ya bağlı «Kanlıavşar» da, Oğuz Türklerinin 24 boyundan biri olan Avşar'larla ilgili olmaktan çok, Kanglılarla ilgili olsa gerektir.

KARLIK:

Malatya'nın Darende'sine bağlı, Karluk Türklerinin adım almış bir köy. Nasılsa bunun adını değiştirmemişler. Malatya taraflarında bir de «Karlık Dağı» vardır.

KAZAGAN:

Kazaklar demektir, fakat değiştirilip «Kumluk» yapılmıştır. Diyarbakır - Lice'ye bağlıdır.

KOMAN:

Tunceli - Malazgirt'ine bağlı, «Kuman Türklerinin adını alan bir köy. Maalesef onun da adı değiştirilip «Yaşaroğlu» yapılmıştır. Kazan ve Kırım Türklerinin esasını teşkil eden Kuman Türklerinin bir boyunun adının «Kurman» olduğunu ve Macar kaynaklarına dayanarak bunun Kurmançla aynı şey olabileceğini söyleyebiliriz.

OĞUZLU:

(Arpaçay - Kars) ve Oğuzköy (Kemah - Erzincan) bu iki köyün adı değiştirilmemiştir, fakat Çemişgezek'e bağlı (Oğuzar) köyünün adı (Dokuzdönüm) olarak değiştirilmiştir.

ÖZBEK:

(Pazarcık - Maraş) ve Özbek (Ilıca -Erzurum) Özbek Türkleri ile ilgili bu iki kısım aynen kullanılmaktadır.

SERÇÜK:

Muş'un Varto'suna bağlıdır. Kelime (Selçük), (Selçuk)'un bozulmuş şekil olabilir. Değiştirilip «Alnıaçık» yapılmıştır.

TATARUŞAĞI:

(Akçadağ - Malatya), Tatargazi (Mazgirt - Muş), Tatuşağı (Ovacık-Tunceli), Tatarhöyük (Bozova - Urfa), Tatburcu (Bozova - Urfa). Bu köylerin adına da dokunulmamıştır. Kuman - Kıpçak ve Peçenek Türklerinden olan Kiram ve Kazan tatarlarının adını alan köylerdir.

Türkmenviran:

(Türkmenören), (Bozova - Urfa), Oğuz Türkleri Müslüman olduktan sonra Türkmen adını almışlardır.

Kaynakça
Kitap: Doğu Anadolu Türklüğü
Yazar: Mehmet Eröz
Kullanıcı avatarı
TurkmenCopur
Genelkurmay Başkanı
Genelkurmay Başkanı
 
Mesajlar: 13984
Kayıt: 29 Eki 2010, 17:26

Re: TÜRK SOY, URUK, ULUS, BOY, OYMAK ADLARI İLE KURULAN KÖYL

Mesajgönderen TurkmenCopur » 20 Ara 2010, 03:59

KÜÇÜK BOY ve OYMAK ADLARINI ALAN KÖYLER

Vambery'nin belirttiğine göre, Batı Türkistan'da İran sınırlarında oturan Türkmenler, dokuz uruğa ve boya ayrılmaktadır. Bunlardan ikisi «Iğdır» ve «Abdal»'dır. Iğdır'dan aşağıda bahsedeceğiz. Şimdi Abdal'ı ele alalım. Buradaki Abdal'ın, Anadolu'da çalgıcılık, sünnetçilik, demircilik yapan ve Çingenlerle çok yakın olan Abdal'larla ilgisi yoktur. Bu hususta Köprülü'nün güzel bir araştırması vardır.

SARIABDAL (Tuzluca - Kars), Abdalbayezit (Bulanık-Muş), Abdalan (Genç - Bingöl)

bu köyün adı «Sırmahoya» olarak değiştirilmiştir. Abdalan (Kaygısız), (Dicle - Diyarbakır), Alikırıaptalan (Ali-kır), (Hıms - Erzurum).

AFŞARLI (Türkoğlu - Maraş)

24 Oğuz boyundan birinin adını alan köy.

AKBAŞ (Van),

Ahmet Refik'in «Anadolu'da Türkmen Aşiretleri» kitabında ve diğer kayıtlarda adı çok geçen bir Türkmen boyu veya oymağıdır.

ALACA (Pasinler-Erzurum), Alabala (Açık-yazı), (Ardahan - Kars),

Bala çocuk, yavru demektir.

ALACA (Digor - Kars).

Bir Türkmen oymağının adıdır.

Gene Vambery'nin kaydettiğine göre, dokuz uruk veya boya ayrılan Batı Türkistan, Horasan Türkmenlerinden birinin adı «Göklen»'dir. Göklen Türkmenlerinin on «Taife»'sinden biri olan «Ayderviş»'in yedi «Tire»'sinden birinin adı «Arab»'dır. Bunun bildiğimiz Arap Kavmi ile ilgisi elbette yoktur. Zeki Velidi, Özbek'ler arasında da «Arab» isimli Türk oymağının bulunduğundan bahseder. Yörükler arasında pek çokturlar. Ege'de on-onbeş kadar köy kurup, yerleşmişlerdir. Ömer Lütfi Barkan «Kanunlarımda, Balıkesir'de buğur - buhur - bohur (Çift hörgüçlü damızlık Buhara devesi) besliyen ve I. Murat veya Yıldırım zamanında burdan kaldırılıp Bulgaristan'a iskan edilen, isimleri öz Türkçe olan «Buğurcu Arapları»'nın Araplıkla ilgisi olamıyacağını belirtir. Bu kayıtları görse daha iyi kanaat getirmiş oluyordu. Doğu Anadolu'da da bu isimde epeyce köy var.

ARAPKENT (Ovacık - Erzurum),

adı «Kuzuluk» olarak değiştirilmiş. Arapçayır (Horasan-Erzurum).

ARAPKİRLER (Karaağaç), (Kale - Malatya),

Bu köyün adı değiştirilmiş, Malatya'nın kazası olan Arapkir'e dokunulmamıştır. Bu köyler halkı yukarıdaki Türkmenlerle ilgilidir. Ayrıca, Yavuz zamanında İran'a kaçan Kızılbaş Türkmenler arasında «Arapgirlü» Türkmenlerinin bulunduğunu biliyoruz.

Araban (Karalar), (İdil - Mardin), Araplar (Besni-Adıyaman), Arapuşağı (Suyatağı), (Baskil - Elazığ).

Ege'deki «Arap»'lı köy adları değiştirilmiştir.

ATMALI, (Besni - Adıyaman), Atma (İliç - Erzincan), Atma (Kemah - Erzincan),

Bundan ileride daha geniş şekilde bahsedeceğiz. Sadece Rumelide Onaltıncı Asırda buna benzer bey isimleri olduğunu belirtelim: Hırsova'ya bağlı «Atmacalar», Karinabad'a bağlı «Atmacalı», Ruskasrı'na bağlı «Atmacalı», Silistreye bağlı «Atmacalı» Anadolu'nun çeşitli yerlerinde de var. Buradaki «Atma», (Atmaca)'dan bozulmuştur.

AV AĞAN (Zincirkale), (Patnos - Ağrı),

Maraş -Pazarcık'ına bağlı bir köy «Çiğil»'li veya «Avanuşağı» dediklerini daha önceki yazılarımızda belirtmiştik. Balıkesir'in Pamukçu nahiyesine bağlı «Macarlar köyü» halkı, «Çepni» Boyunun «Avan» oymağındandır.

AYDINLAR (Pülümür - Tunceli),

Yörüklere, Doğu ve Güney Doğu Anadolu'da «Aydınlık» denir. İsimle ilgili olabilir.

BADİLLİ (Tuzuca - Kars), Badilli (Eleşkirt-Ağrı)

«Beydili» veya «Beydilli» isimli boy, 24 Oğuz boyundan biridir. Bu kelime bozularak «Badıllı» haline gelmiştir. Badılhlar Urfa ve Sarız'da yerleşmişlerdir. Muş'ta «Beydin Göçerleri» Türkçeyi unutmuştur.

KARABAHŞİLİ (Karabahşılı), (Doğanşehir-Malatya), (Bahşiş) (Altıkonak) (Urfa).

(Görüldüğü gibi iki köyün de adı yabancı menşeli zannedilerek değiştirilmiştir. Biz on yü önce, Anamur - Gülnar'da kışlayıp, Barem, Balgusan yaylalarında yaylıyan Bahşiş Yörüklerini ziyaret etmiştik. XVI. asırda, Bulgaristan'da da birkaç «Bahşiş» köyünün varlığını Prof. Tayyip Gökbügin'in eserinden ve diğer arşiv belgelerinden biliyoruz. Ayrıca Vambery'nin kıymetli bilgisinden öğreniyoruz ki, adı geçen dokuz uruk Türkmenlerinden biri olan «Teke» Türkmenlerinin bir taifesinin adı «Bahşi»'dir.

BAŞKURTDERE (Ovacık - Erzurum).

Türk ulus veya uruklarından birinin adıdır. Yukarıda atladığımız için burada veriyoruz. Zeki Veli Bey bu uruğa mensuptur.

BAYATDOGANAŞLI (Yeni adı Bayat. Iğdır'a bağlı), Kalmbayat (Hilvan-Urfa),

Rahmetli Ah Rıza Yalgın'ın yazısından öğrendiğimize göre, Adıyaman'ın Besni'sine bağlı olan «Büyük Şamuşağı köyü» halkı da Bayat boyuna mensuptur. Bunlara «Şam-bayatı» da denir. Bu köyün adı «Yelbastı» olarak değiştirilmiştir. Bilindiği gibi, Bayat'lar, Oğuz ili'nin 24 boyundan birisini teşkil ederler. Türkiye'nin dört tarafına dağılmışlardır, isimlerini vererek kurdukları pek çok köyümüz vardır. Büyük Türk şairi Fuzuli, Bayat boyuna mensuptur. Kerkük Türkleri arasında Bayat'lar kalabalık bir nüfus teşkü eder. Irak Türkleri, Bayat boyunun türkülerine «Bayatı» adını verirler. Ayrıca, Türk musikisinin bir makamının adı da «Bayati»'dir. İkisi arasında ince bir ses farkı vardır. İran Türkleri arasında da Bayat Türkleri mevcuttur. Demek oluyor ki, Doğu Anadolu'da, Bayat boyuna mensup Türklerin kurduğu üç köyü bilmekteyiz. Bayat Türklerinden olduğu halde, bu ismi köy adı olarak almıyan köyler hakkında birşey söylemek imkanımız yok.

BAYBURT (Selim-Kars),

Ayrıca bir ilimizin adı Bayburt'tur, iran'a kaçan Türkmenler arasında Bayburt'lu Türkmenleri de vardır. Demek ki, ana kol iran'a gitmiş, kalanları bu köyü ve Bayburt ilini kurmuş. Aşağıdaki kayıt bunu açıkça gösteriyor. «Safevi askeri kudretini vücuda getiren göçebe Türk teşekküllerinin birinci gurubunu Rumlu, Ustaçlu, Tekelü, Dulkadir, Kaçar, Avşar ve Şamlu adlı müteaddit oymaklara sahip yedi Kızılbaş kabilesi teşkil ediyordu ki... Bundan sonra Varsak, Bayat, Çepni, Turgutlu, Arapgirli, Çemişgezeklü, Hmıslu, ispirlu, Bayburtlu, Cirid, Süpür vesaire olmak üzere ikinci gurubu teşkil eden cemaatler geliyordu ki, bunlar da muhaceret neticesinde İran'a gitmişlerdir.»

BAYINDIR (ispir - Erzurum).
Bayındır (Tekman - Erzurum), Bayındır (Tutak - Ağrı), Bayındır (Karakoçan - Elazığ).


24 Oğuz boyundan birinin adıdır. Akkoyunlu Türkmenleri ve hükümdarları Uzun Hasan Bey, Bayındır boyundandır. İzmir'in Bayındır kazasını da Bayındır Türkmenleri kurmuştur. Türkiye'nin çeşitli yerlerinde kendi adları ile aralan köyler kurmuşlardır. Vambery, bundan yüz dokuz yıl önce, Orta Asya'ya yaptığı seyahatte bugünkü İran'ın kuzey doğusu ile Batı Türkistan arasında çeşitli Türkmen oymakları görmüştü. Bunlar içinde Bayındırlılar'da vardır. Vambery'ye göre, Göklen Türkmenleri on taifeye ayrılmaktadır ki, bunlardan biri Bayındır'dır. Demek oluyor ki, Doğu Anadolu'daki dört Bayındır köyünü, Bayındır Türkmenleri kurmuştur.

BEKTAŞ (Yeni adı Bektaşi),

Hacı Bektaş Veli'nin adım alan pek çok şahıs ve köy vardır. Eski bir Türk ismidir. Bektaşilik, Hacı Bektaş'ın Horasan'dan gelerek, İslamiyet içine soktuğu Türk kültürü unsurlarına, Türklük prensiplerine bu isim verilir. Rumeli Aleviliğine, Kırşehir - Tokat çevresi Aleviliğine «Bektaşilik» adı verilir.

YAZIBEYDİLİ (Besni - Adıyaman).

Yörük ve Türkmenler, düz araziye, inişi çıkışı az ovaya «Yazı» derler. Ege köylerinde yere yatak, sofra, örtü sermek, yaymak işine «yatak yazmak, sofra yazmak» denir. Yazı kelimesi ile ilgilidir. Buradaki köyün adı, Ova Beydilisi demek oluyor. Beydili'nin 24 Oğuz boyundan biri olduğunu «Badıllı»'lardan, bu isimden köylerden bahsederken belirtmiştik. Vambery, Göklen Türkmenlerinin on taifesi arasında «Begdi-li»'leri de saymaktadır. Demek oluyor ki, Adıyaman'ın bu köyiitıü, Beydili Türkmenleri kurmuştur.

BOZAN (ispir - Erzurum).

Bozan (Agruvan -Malatya). Kırbozan (Akçakale - Urfa). Sonuncu köyün adı «Yakacık» olarak değiştirilmiştir. Bu kelimeden daha önce, Karakeçilşiler bahsinde bahsetmiştik. Tekrarlamak faydalı olacaktır. Urfa'yı alan, Sultan Melikşah'ın kumandanlarından «Bozan Beğ»'dir. Ermeni tarihçileri, «Urfa'nın Emir Bozan tarafından zaptı, Bozan'ın, Yağısiyan ve Aksungur ile beraber Greklere karşı yürüyüp iznik'i muhasara etmelerinden bahsederler.9 Özbekler arasında «Bozan» oymağının varlığım bilmekteyiz. Afganistan Özbekleri arasındaki «Kataga uruğu»'nun tirelerinden birinin adı «Bozan»'dır. Altınordu Özbekleri arasındaki bir oymağın adı da «Buzan»'dı. Astarhan civarındaki bir yaylanın adı da «Buzan Yaylası»'dır. Afyon'a bağlı bir Alevi Türkmen köyünün adı da «Bozan»'dır. Bir tanıdıktan öğrendiğimize göre, Urfa'daki «İzollu Aşireti»'nin adı «Bozan Beğ»'di.

Milli Mücadelede hizmeti geçmiş, adına türkü yakılmış, iki mısraı şöyle:

Değme değme, Bozan Beğe değme.
Varsın, kırsın Fransız'ı Aslana değme.
Ayrı millet türküsü çağıran pek çok
Bozan isimli aydının varlığı üzüntü vericidir.

CANUŞAĞI (Sivrice - Elazığ), Aşağıcihanbey (Eleşkirt - Ağrı),

«Canbekli» oymağının kurduğu köylerdir. Konya'da Cihanbeyli kazası halkı bu oymağa mensuptur. Maraş, Urfa, Adıyaman taraflarında Canbek'liler çoktur. Bunların, Batı Türkistan'daki Sarık veya Serik Türkmenlerinden olduğu anlaşılıyor. Serik Türkmenlerinin oymaklarından biri «Canibeg»'dir."

KÜÇÜKCERİT (Pazarcık - Maraş), Yumaklıcerrit (Pazarcık - Maraş), Ciritbelen (Darende - Malatya), Cerdo (Yeni adı: Ağırtaş) (Suruç - Urfa),

Cerit oymakları tarafından kurulan köylerdir. Ceritler, yakın yıllara kadar Toroslarda göçebe hayatı yaşayan Yörüklerdir. Bugün, Yozgat - Sivas, Maraş -Adana ve Aydm taraflarında Cerit köyleri vardır. Çakırcalı'nın babası zamanında Aydın'da, namlı bir efenin adı, Cerit Osman Efe veya Yörük Osman Efe idi. Çakırcalı'nın babası üe birlikte, Bakirli Mehmet Efe riyasetinde, Bulgar komitecilerini sindirmek için giden beş yüz kişilik zeybek birliğine katılmış, orada büyük hizmetler etmiş. Bulgar komitecilerini perişan etmişlerdir, iran'a kaçan Türkmenler arasında Cerit'lerin de olduğunu yukarıda göstermiştik.

ÇADIRLI (Derik - Mardin),

Bir Türkmen oymağının kurduğu köy olmalıdır.

ÇAKALLIÇULLU (Türkoğlu - Maraş), Çakallı-hasanağa (Türkoğlu- Maraş), Çakallı (Halfeti-Ur-fa), Çakallı (Bismil-Diyarbakır), Çakal (Yeni adı: Yarmakaya), (Adıyaman), Çakalh (Besni- Adıyaman) , Çakallıtorunlar (Yeni adı: Akkuyu), (Besni -Adıyaman), Çakallı (Bismil - Diyarbakır).

Üçünün adını idarecilerimiz ne hikmetse değiştirmişler. Halbuki bu köyleri «Çakal oymağı» kurmuştur. On yıl önce Toroslarda, Çakal Yörüklerine rastlamıştık. Onlardan bir kolun Maraş'ın beş on kilometre ilerisine yerleşmekte olduğunu veya buna hazırlandıklarını geçen yıl görmüştük. Türk boy ve oymaklarının isimlenmesinde çok görülen totemik bir isme sahiptir. Zeki Velidi için çıkarılmakta olan bir Hatıra kitabında bundan genişçe bahsettik. Kazak uruklarından birinin adı da «Cagalbaylı»'dır.

ÇAKIRBEY (Patnos - Ağrı), Çakırbey (Van).

Aydın'ın bir köyünün adı «Çakırbeyli»'dir. Türkistan'daki boy ve oymaklar arasmda «Çakırbeyli»'lerin bulunduğunu bir kaynakta görmüştük. Bu köyleri, bu isimdeki Türkmen oymakları kurmuştur.

YUKARIÇAKMAK (Pasinler - Erzurum), Aşağıçakmak (Pasinler), Çakmak (Kars), Çakmaklı (Ovacık-Tunceli), Çakmak (Urfa), Çakmaklı (Boz-ova-Urfa), Çakmak (Hilvan - Urfa), Çakmak (Hınıs - Erzurum), Çakmak (Muradiye - Van), Çakmak-köy (Özalp - Van),

Bir Türkmen oymağı olan «Çakmak»'ların kurduğu köyler bu ismi almışlardır. Aydın'ın Söke'sinin Serçin köyü, bir Yörük köyüdür ve dört oymağın yerleşmesi ile kurulmuştur. Bu oymaklardan birinin adı «Çakmaklar»'dır.

ÇAMURLU (Horasan - Erzurum), Çamurlu (Kars), Aşağıçamurlu (Aralık - Kars), Yukarıçamurlu (Aralık-Kars), Çamurda (Yeni adı: Akdarı) (Çıldır-Kars), Çamurlu (Malatya), Çamurlu (Urfa), Çamurlu (Viranşehir - Urfa),

Kayseri ile Sivas arasında, Zamantı Suyu yakınlarındaki bir yaylanın adı da Çamurlu'dur. Bugünkü Suriye'nin Lazkiye'sine bağlı Bayır ve Bucak nahiye ve köylerinde Türkçe konuşan Türkmenler yaşamaktadır. Bu köylerden ikisi, Aşağı ve Yukarı Çamurlu'dur. Çamurlu'nun bir Türkmen oymağının adı olduğu anlaşılıyor. Yukarıdaki köyleri de bu oymaklar kurmuş demektir.

ÇAMUŞLU (Arpaçay - Kars), Çamuşlu (Kağızman - Kars), Kömüşhan (Yazıhan - Malatya), Çamuşlu (Besni - Adıyaman), A. Mandalık (Hamur -Ağrı),

Yeni adı: Aşağıgözlüce olarak değiştirilmiştir. Yukarı Mandalık (Yeni adı: Yukarı Gözlüce), (Hamur - Ağrı), Elazığ, Erzurum, Kars ve Van'da bu isimde köyler mevcuttur. «Kömüş» ve «Camuş» mandaya verilen diğer isimlerdir. Bu ismi totem adı olarak kabul eden oymakların adı olabilir ve bu oymakların yerleşmesi ile köylere bu isim verilmiştir.

ÇAYANYURDU (Pasinler - Erzurum),

Aşağıçayan (Vaktile, Diyarbakır Osmaniye'sine bağlı olan Çayanulya olsa gerektir), Yukarıçayan (Yeni adı: Gülerce) (Ergani - Diyarbakır). Ayrıca Muğla'nın Fethiye'sine, Çorum'un Mecidözü ve Sungurlu kazalarına bağlı üç Çayan köyü vardır. Mersin'in Erdem-ü'sine yerleşmiş ve bir iki köy kurmuş olan Boynuinceli Yörükleri, Türkmenlere «Çayan» adını veriyorlardı. Eski bir Türk parasının üzerinde Çayan kelimesinin bulunduğunu ve bunun şahıs adı olabileceğini şu kayıttan anlıyoruz. «1884,de Wiatka vilayetine tabi Sediarsk'ta da bir Türk parası bulunmuştur ki, Ermitaj müzesinde saklı olan bu paranın üzerinde eski Türk yazısı ile yazılmış ibare vardır. Profesör Radloff, bu Türk paralarının üzerinde bulunan Türkçe sözleri okuyarak neşretmiştir.

Bu paranın birisinin üzerinde şu ibare vardır:

«Ben Çayan, bir akça.» Demek oluyor ki, paranın üzerinde bunu bastıranın ismi ve kaç akçe olduğu kaydedilmiştir.12 Profesör Faruk Sümer'den dinlediğimize göre, Şah İsmail'in kumandanlarından birinin adı «Çayan Sultan»'dı. Hem şahıs, hem oymak olarak kullanıldığı anlaşılıyor. Bu isimdeki oymakların yerleşmesi ile bu köyler kurulmuştur. Veled Çelebi'ye göre (el-ldrak Haşiyesi), «Çayan» «Çiyan» demektir.

ÇEMİŞGEZEK (Tunceli'nin ilçesi).

Bu isimdeki Türkmen oymağının yerleşmesi ile kurulmuştur. Bu oymağın büyük kolunun İran'a göç etmiş olduğunu daha önce nakletmiştik.

ÇEPİ (Akyazı - Erzurum),

Urfa Karakeçililerinin kurduğu köylerden birinin adının Çepini olduğunu belirtmiştik. Bu köyleri, Oğuz ilinin 24 boyundan biri olan ve Rize ile Sinop, Balıkesir ile Aydın arasında yerleşmiş ve Anadolu'nun çeşitli yerlerine de serpinti halinde dağılmış olan «Çepni» Türkmenleri kurmuştur.

ÇİRKİNİ (Yeni adı: Bahçeli). (İspir-Erzurum). Eski Türk geleneğine göre, çocukları yaşamayanlar, yeni doğan çocuklarını kötü ruhlara karşı korumak için onlara kötü isimler verirler, böylece onları kötü ruhların tasallutundan korumuş olduklarına inanırlardı. Bazı oymaklar da, böyle isim almış, oymak başkanlarının adıyla anılarak, böyle isimler taşırlardı. İşte yukarıdaki isim de böyledir.

Hatay'da Türkmenler arasında «Çirkinoğulları» ismiyle anılan, birkaç oymak teşkil eden, geniş bir aile mevcuttur. Bundan bir asır kadar önce, İzmir'in Selçuk kazası civarındaki dağlara, dağ eteklerine gelip, yaylıyan, kışlayan «Çirkince Yörükleri»'ni misyoner papazlar, uzun ve yorulmaz çalışmalarla Hristiyan etmişler ve o civarda bir köy kurdurmuşlardı. Bu köyün adı oymağın adı olan «Çirkince» idi. Çirkince Yörükleri Rumca bilmiyorlardı. Çocuklarına ise, açılan Rum mektebinde Rumca öğretiliyordu. Onlar bile kırık bir dil, kaba bir ağızla Rumca konuşuyorlardı. Giyimleri, gelenekleri, örf-adetleri diğer Yörükler gibi idi. Köylerine tahta biçmeğe gelen Tahtacı Kızılbaş Türkmenlere, Müslümanlıktan ayrılmanın üzüntüsünü duyduklarım, Hristiyanhğa ısınamadıklarını anlatıyorlardı. Biz bu bilgiyi, ebesinden alan, dinliyen Aydın Tahtacılarından aldık. Mübadelede, Rum diye Yunanistan'a sürülmüşler ve üzülerek, ağlayarak gitmişler. Yerlerine Yunanistan Türkleri geldi. Bugün bu köyün adı «Şirince »'dir. Yukarıda bahsettiğimiz köy, adını bu oymaktan almıştı.

Çıplaklı (Selim-Kars), Çıplak (Kızıltepe - Mardin). Bu köyler halkının «Çıplaklı» Yörüklerinden oldukları anlaşılmaktadır. 1126 tarihli bir fermanda, Kıbrıs'a sürülen «Yörükan taifesinden Çıplaklı ve Çaylaklı» cemaatlerinin, kaptanları zorlayarak gemileri Türkiye'ye döndürdüğü ve Aydın ve Muğla dağlarına sığındıkları,13 adı geçen Yörüklerin bir kolunun, iki oymağının, Doğu'da iki köy kurduğu ortaya çıkmış oluyor.
Kullanıcı avatarı
TurkmenCopur
Genelkurmay Başkanı
Genelkurmay Başkanı
 
Mesajlar: 13984
Kayıt: 29 Eki 2010, 17:26

Re: TÜRK SOY, URUK, ULUS, BOY, OYMAK ADLARI İLE KURULAN KÖYL

Mesajgönderen TurkmenCopur » 20 Ara 2010, 04:00

Çıtak (Bitlis), Çıtak (Karakoçan - Elazığ); Selanik'te, bilhassa Langaza taraflarında ve Bulgaristan Türkleri içinde, «Çıtak»'lar kalabalık bir nüfus teşkil ederler. Oğuzlardan olabileceği gibi, diğer Türk uruklarından da olabilirler. Rumeli Türklerine ve Dinar Türkmenlerine göre «Çıtak», «Kavgacı geçimsiz» anlamına gelmektedir. «Çıtak, insan, çıtak kadın» deyimleri de bilinmektedir. Manisa'da bir «Çıtak» köyü vardır. Doğu Anadolu'daki (Çıtak) köylerini kuranlar, Rumeliye ve Ege'nin çeşitli yerlerine dağılmış olan Çıtak oymaklarıdır.

Çuvanbaluca (Yeni adı: Ballıca) (Viranşehir -Urfa).

Bu kelime (Çuvaş) kelimesinden gelebileceği gibi «Çuvayık» kelimesi ile de ilgili olabilir. «Çuvayık»'ın bir Kıpçak oymağı olduğunu bildiğimize göre14 belki de yukarıda adı geçen köyü bu oymak kurmuştur. Çuvan kelimesi, 'Çoban'ın da bozulmuş bir şekli olabilir.

Çüngüş (Diyarbakır'ın kazası).

Teleüt Türklerinin «Aç-Keştim» şubesinin oymaklarından birinin adı Çüngüs'tür.

Danişment (Horasan - Erzurum). Yukarıdanişment (Pasinler - Erzurum).
Musadanışman (Aşkale-Erzurum).

Bu köyleri Danişmend Türkmenlerin kurduğu çok açık şekilde görülmektedir. Danişmentler, Türkiye'nin çeşitli yerlerinde köyler, kentler kurmuşlardır. Ahmet Refik, Cengiz Orhonlu ve Çağatay Uluçay'ın naklettiği kaynaklardan anlaşıldığına göre, Danişment Türkmenleri, Kuşadası ve Susurluk kazalarının kurucuları ve ilk yerleşenlerdir. Dinar Türkmenleri Danişment Türkmenleridir. Bu köylerden başka, çokluğu Ege'de olmak üzere, Edirne, Zonguldak, Çorum, Tokat, Yozgat ve Gümüşhane'ye bağlı 27 «Danişment» köyü mevcuttur.

Köprüağzıdemirciler (Pazarcık - Maraş),

(Bunlardan daha önce bahsetmiş, Hatay taraflarından gelen Demirci Türkmenlerinden bu köyü kurmuş olduklarını belirtmiştik).

Demirci (Hınıs - Erzurum), Demirli (Derik -Mardin), Demire (Kızıltepe - Mardin), Demirci (Korkut - Muş), Temürtahı (Mazgirt - Tunceli), Demircik (Urfa).

Bütün bu köyler «Demirci, Demircili» Türkmenleri tarafından kurulmuştur. Türkiye'de bu isimleri almış 35 köyümüz vardır. Bu rakam, Demirci Türkmenlerinin çok kalabalık bir boy olduğunu göstermektedir.

Düğer (Hilvan - Urfa), Döğerhan (Yeni adı: Almcık), (Bingöl), Düğeran (Çapakçur- Muş),

Oğuz ilinin 24 boyundan birisi «Döğer»'Ierdir. Prof. Faruk Sümer'in «Oğuzlar» kitabında, «Döğer»'lerin yerleşmeleri hakkında geniş bilgi vardır. Yukarıdaki köylerden başka, Türkiye'nin çeşitli yerlerinde (Sivas, Kayseri, Konya, Afyon ve Burdur) beş Döğer (Düğer) köyünün varlığını bilmekteyiz. Öyle olduğu halde, Bingöl'ün «Döğerhan» köyünün adını değiştirip, «Alıncık» yapan idarecilerin ferasetine ne demeli bilmiyoruz?

Dündarköy (Karayazı - Erzurum).

Bu isimle anılan oymaklar ve şahıslar tarihimizde ve memleketimizde çoktur. Bugün Sivas'ta iki tane ve Gaziantep, İzmir, Bursa'da birer tane olmak üzere beş tane «Dündar, Dündarlı» köyü mevcuttur.

Eğin (Yeni adı: Günyurdu).

Erzincan'ın bir kazasının eski adı da aynıdır. Bu bir Türkmen oymağıdır. Gördüğümüz kaynağı bulamadığımız için. yerini gösteremiyoruz.

Elbeyi (Yeni adı: İlbeyi) (Kiği - Bingöl)

Elbeyli Türkmenlerinin kurduğu bir köydür. Gaziantep'te 30 - 40 kadar köy kurmuşlardır. XVI. asırda Bulgaristan'da köy kuran Türkmenler arasında Elbeyliler de vardı.

Evci (Iğdır - Kars), Evcihüyüğü (Elbistan - Maraş)

«Evciler» oymağının kurduğu köylerdir. Bunlara «Evci» veya «Tatevci» denir. Tatevciler ekseriya Alevidir. Keçeden yapılan, kümbet şeklindeki Türkmen çadırlarının ağaç malzemesini hazırlıyan ve bunları satan oymaklar olduğundan, mesleklerine bakılarak bu isim verilmiş veya kendileri bu adı almışlardır. Ali Rıza Yalgın merhum bir gezisinde Toroslardaki Yörükler arasında Evciler'e de rastlamıştır. Çoğu Batı Anadolu'da olmak üzere bunlardan başka 93 evci köyü vardır.

Eynir (Eymir), (Arapkir - Malatya), Eymir (Arguvan - Malatya).

Oğuz ilinin 24 boyundan birinin adı Eymir'dir. Bu köyleri bu boylara mensup, oymakların kurmuş olduğu anlayılıyor. Bunlardan başka, çeşitli illerde 23 adet Eymir köyü vardır.

Göğebakan (Darende - Malatya), Aşağıgöğlü (Halfeti - Urfa), Yukarıgöğlü (Halfeti - Urfa),

Hayta'ların bir oymağının adı «Göğebakanlı» dır. Bunlardan bir oymağı, Kayseri'nin Pazarören'ine bağlı Söğütlü köyünde (Avşar köyü) görmüştük. Buraya yerleşip yerleşmeme hususunda kararsız idiler. Diğer Göğebakanlı oymağını Aydın'ın, Bozdoğan'ına bağlı Alamut köyü civarında çadırlarında ziyaret etmiştik. Oymaklarının bağlı olduğu «Hayta» boyunun adım söylemekten çekiniyorlar. Çünkü «Hayta»nın adı vurucu kırıcıya çıkmış, Hayta'ların diğer oymağı olan «Saçıkaralılar» da, Hayta'lılardan olduklarım saklar, sadece «Saçıkaralıyız» derler. Haytaları ikiyüz çadıra yakın topluluk halinde Eğridir Gölü kenarlarında, Anamos Dağı eteklerinde ziyaret etmiştik. Çoğu, Gelendost, Şarkikaraağaç kazalarına ve Antalya'ya yerleşti. Bir kısmı da halen Anamas dağlarında yaylıyor. Eğridir Gölü kenarlarında güzlüyor ve Antalya'da kışlıyor. Bu bilgilerden anlaşılıyor ki, Malatya ve Urfa'ya bağlı yukarıdaki üç köyü, Hayta'ların bir oymağı olan Göğebakanhlar kurmuştur. Hayta'ların bir kolunun, Konya Ereğlisindeki Bekdik Türkmenleri arasında olduğu anlaşılıyor.

Gökçeli (Iğdır - Kars),

Gökçeli Türkmenleri tarafından kurulan bir köydür. Batı Türkistan'daki Teke, Türkmenlerinin üç taifesinden biri olan Tok-tamış'm tirelerinden biri «Gökçe Beğ» dir.

Gündemir (Yeni adı: Çayçatı), (Varto-Muş).

Bu isimdeki Türkmen oymağı tarafından kurulduğu anlaşılıyor. Ne yazık ki, çok eski bir Türk şahıs ve oymak ismi olan bu kelimeyle anılan köyün adı değiştirilerek, «Çayçatı» haline getirilmiştir. Ne akla hizmet edilmiştir, bilinemez.

Aşağıgündeş (Hanak - Kars),

Yukangüneş (Hanak - Kars),

Osmanlı devri fermanlarından birinde, Aydın'la Rakka arasında göçebelik yapan «Gündüşlü (Ahmet Refik Bey bunu yanlış okumuş olsa gerektir. Eski yazının bünyesi icabı ve kitaba aktarılan şekli Gündeşli olarak okunması daha doğru olsa gerektir) «Gündeşli Cemaatin»nden bahsedilmektedir. Demek ki yukarıdaki köyleri de Gündeşli oymağı kurmuştur.

Gündüzbey Bucağı (Pötürge - Malatya).

Bu köyü Gündüzlü Yörükleri kurmuştur. Gündüzlüler Konya ile Adana arasında birçok köyler kurmuşlardır.

Havutlu (Besni - Adıyaman).

Devenin sırtına konulan, içi sazdan olan, semer gibi şeye Yörüklerin «Havut» adını verdiklerini daha önce belirtmiştik. Havut yapan veya onunla ilgisi bulunduğundan bu ismi alan bir Yörük oymağı bu köyü meydana getirmiştir. Nitekim Ege taraflarında «Havutçu» Yörükleri vardır.

Haytokomu (Yeni adı: Aziziye) (Erzurum).

Yukarıda açıkladığımız gibi, bu köyü «Hayta» Yörükleri kurmuştur. Burada «Hayta» kelimesi «Hayto» haline gelmiştir. «Kom» bir çeşit ağıl demektir.

Hive (Yeni adı: Derindere), (Ardahan Kars); Hive (Sürügüden), (Göle-Kars), Hive (Yeni adı, Erdal), (Tutak-Ağrı).

Bu üç köyün adlarının manasını bilmiyen yetkililer, yerlerine uydurmalarını getirerek değiştirmişler, tarihi, köklü, manalı isimleri katletmişlerdir. Tarihte, Orta Asya'daki Hive Şehri ve Hive Hanlığı meşhurdur. Ayrıca, «Hive» bir Türkmen oymağının adıdır. Vambery'nin kaydettiğine göre, Yomut Türkmenlerinin dört taifesinden biri iki kola ayrılır, bunlardan biri Hive'de bulunan «Hive Kolu» dur.

Yukarıhorum (Horasan - Erzurum), Horuh (Yeni adı: Akçiğdem), (Refahiye-Erzurum).

Rize'nin yukarısında Türkçe'den başka dil konuşanlar, Türkçe konuşanlara «Horum» der. M. Şerif Fırat mensup olduğu aşiret içindeki oymaklar arasında «Horumbeyan» (Horumbeyler) in de bulunduğunu yazıyor. Dinar'da birkaç köy kuran «Horzum» yörüklerinin, yukarıdaki köyleri kuran «Horum» larla ilgili olması gerekir. Nitekim, Urfa'nın merkez köylerinden birinin adının da «Horzum» olması da, bu ihtimali kuvvetlendiriyor.

İspir (Erzurum'un kazası),

İran'a giren Türkmenler arasında ispir Türkmenlerinin de bulunduğunu daha önce, Faruk Sümer'e dayanarak belirtmiştik. Demek ki, bu kaza halkı ispir Türkmenlerindendir.

Iğdır (Kars'ın kazası), Iğdır (Selim - Kars), İğdır (Hekimhan - Malatya).

24 Oğuz boyundan birinin adı «Iğdır» dır. Bu köy ve kentler ahalisi, adı geçen boya mensunbtur. Isparta'nın Eğridir kazası halkının da Iğdır Türkmenlerinden olması ihtimali vardır.

Işıklı (Çukurca - Hakkari).

Bir Yörük oymağının adıdır. Ermenek'in üstünde, Yellibel mevkiinde yaylıyan ve vagon biçimindeki keçe çadırlarda oturan Işıklı Yörüklerinin bir kolunun bu köyü kurmuş olduğu anlaşılıyor. Türkiye'de 33 Işıklı köyü vardır.

Kacaran (Yeni adı: Dayılar), (Mazgirt - Tunceli) , Kaçarlar (Pertek - Tunceli), Salucakacar (Yeni adı: Kaçarsallıcası), (Bozova - Urfa), Kaçar (Palu-Elazığ),

Kaçar Yörüklerinin kurduğu köylerdir. Kaçarlar, Batı ve Güney Anadolu'ya yerleşmişlerdir. Bugün, Kaçar adı ile anılan dokuz köyümüz vardır. Kacar'lar, İran'da kalabalık ve nüfuslu bir boy olarak yıllarca hüküm sürmüşlerdir. Iran Şahlığı, yarım asır önce Farslar eline geçmezden, Kaçar Hanlarının elinde idi. En son Kaçar Ham, Mehmet Ali Şah'tır.

Kalaycı (Mazgirt - Tunceli).

Bu köy de, Kalaycı isimli Türkmen oymağı tarafından kurulmuştur. Batı Türkistan'daki Göklen Türkmenlerinin on taifesinden biri Bayındır olup, Bayındır'ın tirelerinden birinin adı «Kalaycı» dır.

Kalendar (Eruh - Siirt), Kalender (Horasan-Erzurum), Kalenderdere (Hanak - Kars).

Daha önce nakletmiş olduğumuz gibi, Kalender hem şahıs hem oymak ismi oluyor. Kalender adındaki oymak beyinin ismi, oymağa da verilmiş oluyor. Türk geleneğinde, oymakların isim alış şekillerinden biri de budur. Tekirdağ Yörükleri subaşısınun adı Kalender'dir. Cengiz'in torunlarından birinin adı da Kalender Sultandır. Bu köyleri, Kalender oymağının kurduğu anlaşılıyor. Kerkük'teki Bayat Türkmenleri arasında da Kalender isimli şahıslar çoktur.

Kapanlı (Karayazı - Erzurum). Bu köyü de, «Kapanlı» Türkmenlerinin kurduğu anlaşılmaktadır. Göklen Türkmenleri'nin on taifesinden biri olan Karabalkan'ın, tirelerinden biri «Kapan» dır. Türkçe'de, üstü örtülü, büyük, alış-veriş yapılan yerlere "kapan adı verilir. Un ve yağ satılmasından ötürü, İstanbul'da üstü örtülü iki pazar yerine «Un-kapanı» ve «Yağ - kapanı» adı verilmiştir. Bu isimler, İstanbul'da yer adı olarak yaşamaktadır.

Karalar (Besni - Adıyaman), Aşağıkarabey (Bitlis), Yukarıkarabey (Bitlis), Karalu (Yeni adı: Karalar), (Çınar- Diyarbakır), (Karabeğan (Yani Karabeyler), Bucağı, (Yeni adı: Ancak), Palu-Elazığ),

Karalar Türkmenlerinin kurduğu köylerdir. Teke Türkmenlerinin Tohtamış taifesinin bir tiresi «Kara» dır. Vambery'nin verdiği bu bilgiye karşılık, Gunnar Jarring, «Kara» lan, Ersarı Türkmenlerinden gösterir. Ersan'lar, üç büyük kola ayrılır. Bunlardan biri «Kara bekaul» dur. Bu da ikiye ayrılır. Birisi «Kara» dır. Kara'nın on iki küçük oymağı vardır.

KARAHACILI (Aralık - Kars), Hacıreş (Yeni adı: Karahacı, «Reş» «Kara» anlamını veriyor), (Lice - Diyarbakır).

Karahacılı Yörüklerinin kurduğu köylerdir. Karahacılı Yörüklerinin bir bölümünü, Anamos dağlarının, Eğridir gölüne bakan yaylalarında on bir yıl önce görmüştük. Kışı Antalya'da geçiriyorlardır. Bunların bir kolu da Adana taraflarında konar göçer idi. Kıymetli bir araştırıcı, Karahacılıları, Bozdoğanlıların bir kolu olarak görmektedir.
Kullanıcı avatarı
TurkmenCopur
Genelkurmay Başkanı
Genelkurmay Başkanı
 
Mesajlar: 13984
Kayıt: 29 Eki 2010, 17:26

Re: TÜRK SOY, URUK, ULUS, BOY, OYMAK ADLARI İLE KURULAN KÖYL

Mesajgönderen TurkmenCopur » 20 Ara 2010, 04:00

KARAHAN (ispir - Erzurum), Karahan (Arpaçay - Kars).
Karahan (Malatya), Karahan (Dağ-başı), Bucağı (Siverek - Urfa), Karahan (Tutak-Ağrı), Karahanköy (Diyarbakır), Karahan (Oğuzlar), (Bismil - Diyarbakır), Karahan (Muradiye-Van).


Önceki yazılarımızda Karahanlılar hakkında geniş bilgi vermiştik.

Şunu da ilave edelim:

İran Azerbaycanındaki Karacadağ Şahseven Türkmenlerinin bir oymağının adı da Karahanlu'dur.24 Dikkat çeken bir husus, Siverek'teki Karahanlıların da Karacadağ'a yakın yerlerde yerleşmiş oluşlarıdır.

KARAKAYA (Karayazı - Erzurum), Karakaya (Malazgirt - Muş).

Bir Yörük oymağının kurduğu köylerdir. Karakaya Yörükleri Aydın ve Adana taraflarına yerleşmişlerdir.

KARAKOYUNLU (Iğdır), Karakoyun (Tuzluca - Kars), Karakoyun (Siverek-Urfa),

Karakoyunlular hakkında da daha önce bilgi vermiştik. Van çevrelerinde ve iran'da vargün çadırlarında misafir olmuştuk. Bunların akrabaları Antalya'nın Serik kazasında köyler kurmuşlardır. Yarı göçebe olup, yazın Anamas dağlarındaki yaylalarına gidiyorlardı... Bugün çoğu develerini satmış, göçebeliği bırakarak, meyvacılığa başlamış. Yukarıdaki köyleri kuranlar, adı geçen Karakoyunlu Türkmenleri-Yörükleridir.

KARAMAN (Palu - Elazığ).

Vambery'nin görmüş olduğu Türkmenler arasındaki Salur'ların üç taifesinden birinin adı «Karaman» dır. İran'daki Meşkin Şahseven Türkmenlerinin bir oymağının adı «Kagraman - beğlü» dür. Bunun, «Kahramanbeg-lü» değil, «Karamanbeglü» olması muhtemeldir. Dört asır kadar önce Burdur civarındaki konar geçer Yörük oymakları arasında bir «Bölük Karamanlu» dan bahsedilmektedir.

Konya'nın Karaman, Ermenek kazaları ve Burdur'un Karamanlı nahiyesi halkının bu boya mensup oldukları bilinmektedir. Bursa'nın bir köyünün adı da Karaman köyüdür. Suriye'de, Bayır - Bucak nahiyelerindeki Türkmenlerin bir köylerinin adı Karaman'dır. 1001 tarihli bir Osmanlı fermanında «Aksaray ve Ankara sancaklarındaki sınırlarında sakin Karamanlı taifesinden» bahsedilmektedir. Yukarıda adı geçen köyleri, bu oymaklar kurmuştur.

KARATEPE (Tekman - Erzurum), Karatepe (Çolaklı - Malatya), Karatepe (Urfa).

Bu isimdeki Yörüklerin kurduğu köylerdir. Karatepe, Çukurova taraflarına yerleşmiştir.

DEDEKARGIN (Yazıhan - Malatya), Kargılı (Bozova - Urfa), Kargın (Tercan - Erzurum).

Yirmi dört Oğuz boyundan biri olan Kargın'ların kurduğu köylerdir. Türkiye'nin çeşitli yerlerinde birçok Kargın köyü mevcuttur.

KAYIK (Yeni adı: Heybelikonuk), (Lice-Diyarbakır), Kayıköy (Refahiye - Erzincan),

«Kayık» «Kayı»nın bozulmuş şekli olsa gerektir. Ertuğrul Gazi, Osman Gazi ve Orhan Gazi ve soyundan gelenlerin bu boya mensup oldukları kabul edilir. Vambery, Kayı'ları Göklen Türkmenlerinin bir taifesi olarak göstermiştir. Türkiye'nin çeşitli yerlerinde pek çok Kayı köyü vardır. Bu köyleri de onlar kurmuştur.

KEBAN (Olur - Erzurum), Keban ilçesi (Elazığ).

Bu kelimenin kaynağını bulamadık. Çok eski Türkçe kelime olsa gerektir.

KEÇİLİ (Susuz-Kars), Keçili (Urfa), Keçikıran (Urfa), Keçikıran (Siverek-Urfa), Keçigüden (Yeni adı: Aslangazi) (Ağrı), Keçikıran (Muradiye-Van).

Bir Yörük oymağının kurduğu köylerdir. Nitekim «Akkeçili», «Karakeçili», «Sarıkeçili», «Kızıl-keçili» adlarını alan, Yörük oymaklarının varlığını bilmekteyiz. Tarihte «Keçili» Yörüklerinin varlığı bilinmektedir. Dört asır önceki bir fermanda «Cemaat-ı Keçilu» dan bahsedilmektedir.

KEKEÇ (Selim- Kars);

Bir Türkmen oymağının adıdır ve bu isimdeki oymağın kurduğu köydür.

KELEGERÇÜŞ (Yeni adı: Akburç), (Gerçüş-Mardin), Keleköy (Baskü - Elazığ), Kelehan (Siverek-Urfa).

Kele kelimesinin de ifade ettiği manayı henüz bulmuş değiliz.

KELEŞ (Pazarcık - Maraş), Keleşevleri (Çüngüş - Diyarbakır).

Eski Türkçede «Keleş», «Güzel -hoş» demektir. Eskiler çocuklarım «Keleş oğlum» diye severmiş. Bugün Ankara'nın batı tarafında bu kelime tamamen mana değiştirerek «çirkin, işe yaramaz» anlamım kazanmıştır. Şahıs adı olduğu gibi, oymak adı olarak da kullanılmıştır. Yukarıdaki iki köyü kuran bu isimdeki oymaklardır. İran Azerbaycan'ındaki Meşkin Şah sevenlerinden bir oymağın adı «Keleş» dir.

KILIÇÇI (ispir - Erzurum), Kılıçlı (Tuzluca -Kars), Kılınçlı (Arapkir- Malatya), Kılıççı (Malazgirt-Muş).

Daha önce Maraş, Pazarcık'ındaki Kılıçlı Türkmenlerinden bahsederken bu oymağı ele almıştık. Ahmet Refik'in kitabındaki fermanlarda «Kılıç» ların adı pek çok geçmektedir. Yukarıdaki köyleri de onlar kurmuştur.

TAŞKINIK (Arguvan - Malatya), Başkınık (Hekimhan - Malatya),

Oğuzların yirmi dört boyundan birinin adıdır. İzmir'in bir kazasını ve Türkiye'nin çeşitli yerlerindeki köyleri ve adı geçen iki köyü bu boya mensup oymaklar kurmuştur.

KIZIK (Arguvan-Malatya), Kızık (Ovacık -Tunceli).

Tarihi fermanlarda adından çok bahsedilen bir Türkmen oymağıdır. Bu iki köyü de onlar kurmuştur.

KIZILUŞAĞI (Yeni adı: Yenisu), (Arguvan -Malatya), Kızıluşağı (Yeni adı: Bölünmez).

KIZIL (Yeni adı: Boyaklı), (Derik - Mardin), Kızıluşağı (Baskil - Elazığ).

Vambery'nin bahsettiği Sarık (veya) Serik okunması daha doğru olur. Antalya Serik'ini de bu Türkmenler kurmuş demektir). Türkmenlerin dört taifesinden birinin adı (Horasanlı) dır. Bunun tirelerinden birinin adı «Kızıl»dır. 1018 tarihli bir Osmanlı fermanın da da «Kızıl Taifesi» nden bahsediliyor. Yukarıdaki köyleri bu oymak kurmuştur. Bu şekilde Kızıl ismi üe veya sıfatı ile yapılmış birçok köy vardır.

KIZKAPAN (Pazarcık - Maraş), Kızkapan (Patnos-Ağrı).

Bu iki köyden başka, Sivas'a bağlı bir Kızkapanlı köyü ile, Edirne'nin Keşan'ına bağlı bir Kızkapanlı köyü vardır. Daha önce Kızkapanlılar hakkında bilgi vermiştik. Tekrar edelim ki, Kızkapanlılar XVI. asırda, Çukurovadaki Farsak'lara tabi idiler.

KOÇARDOĞANŞALI (Iğdır - Kars).

Aydın'ın bir kazasının adı Koçarlıdır ve Koçarlı Türkmenleri tarafından kurulmuştur. Iğdır'ın bu köyü de belki aynı oymak veya ona yakın isimdeki bir oymak tarafından kurulmuştur.

KORKUTKÖY (ispir - Erzurum).

Bu isimdeki bir oymağın adını alan köydür.

KOYUNUŞAĞI (Keban - Elazığ).

Bu da bir Türkmen oymağının iskanından meydana gelmiştir.

KÖSELER (Ovacık-Tunceli), Köseköy (Urfa), Köseşahin (Bozova - Urfa).

Bu isimdeki oymakların yerleşmesi ile meydana gelmiş köylerdir.

KUŞÇU (Keban-Elazığ).

Bu isimdeki oymağın yerleşmesi ile kurulmuştur. Türkiye'de bu isimde pek çok köy vardır.

KUYUMCULAR (Türkoğlu - Maraş).

Kuyumculu Yörükleri, Ege'de köyler kurmuşlardır. Bu köyü de onların kurmuş olması gerekir.

KUZUGÜDEN (Iğdır-Kars).

Kuzugüdenli Yörükleri tarafından kurulmuştur.

KÜÇÜKLÜ (Doğanşehir - Malatya), Küçükler(Urfa).

Bir Yörük oymağının adıdır. «Kürt» kelimesi ile yapılmış on köy mevcuttur. «Doğu Anadolu'da». Başlangıçta uzun uzun açıkladığımız gibi, Orhun Nehri kenarlarındaki Elegeş Yazıtında (Gök-Türklere ait) «Kürt Eli'nin hanı Alp-Urungu» dan bahsediliyordu. Bu «Kürt» ismi ile anılan Göktürk boyu veya oymağı Macaristan'a geçerek köyler kurmuştur ve köylerin adına «Kürt» adı vermiştir. Türkiye'nin çeşitli yerlerinde de bu isimde köyler mevcut olup, halkı Türkçe konuşmaktadır. Gaziantep'in Barak Türkmenleri arasındaki Türkçe konuşan «Bircanlı Kürtleri» iran Şahseven Türkmenleri arasındaki Türkçe konuşan «Kürtler» Kuşadası'na yerleşen Danişmentli Türkmenleri arasındaki «Kürtleri» hep bunlardır, eski Türklerdir. Vambery ve Gunnar Jarring de Orta Asya Türkleri arasında, Türk asıllı bir Kürt oymağından bahsederler. Kısaca bu köyleri onlar kurmuştur...

MUKRİYAN (Yeni adı: Anıl), (Hani - Diyarbakır).

Bu asrın başlarında İran'da dokuz yıl kaldıktan sonra, Irak'a geçen bir Ingiliz misyonerine göre «Mukri»ler Türk değillerdir. Diğer taraftan, Gunnar Jarring'in kıymetli eserinde «Mukri»ler doğrudan doğruya Oğuz Han'ın evladı olarak, Göklen'lerle ilgili bir Türkmen aşireti olarak gösterilmektedir.

MURATLI (Akçadağ-Malatya).

Bir Yörük oymağının adıdır ve onlar tarafından kurulmuştur.
Biz Muratlı'ları on bir yıl önce, Ermenek - Taşkent civarındaki Baran Yaylasında Keçe çadırlarda gördük, yemeklerini yedik. Aynı Muradlı'lan Meşkin Şahsevenleri arasında da görüyoruz.
Kullanıcı avatarı
TurkmenCopur
Genelkurmay Başkanı
Genelkurmay Başkanı
 
Mesajlar: 13984
Kayıt: 29 Eki 2010, 17:26

Re: TÜRK SOY, URUK, ULUS, BOY, OYMAK ADLARI İLE KURULAN KÖYL

Mesajgönderen TurkmenCopur » 20 Ara 2010, 04:00

OĞLAKLI (Viranşehir-Urfa).

Bu köyü de bir Yörük oymağı kurmuştur.

OKÇUOĞLU (Arpaçay-Kars). Okçu (Göle-Kars).

Bu köyü de kuran, ayın isimdeki Türkmen oymağıdır.

OYRATLI (Besni-Adıyaman).

Bir Türkmen aşiretinin kurduğu köydür.

PİRİNÇÇİ (Pertek-Tunceli).

Bir Türkmen oymağının kurduğu köydür.

POLATKÖY (Arpaçay - Kars). Karapolat (Kiği - Bingöl).

Bir Türkmen oymağının kurduğu köylerdir. Aynı oymağı İran'da da görüyoruz. Erdebil Şahsevenlerinden bir oymağın adı «Polat - Beklü» dür.

REYHANİYE (Yeni adı: Fesliğen), (Kızıltepe - Mardin).

Bu isimdeki bir oymağın yerleşmesi ile kurulmuştur. Hatay'daki Reyhanlı kasabası da aynı Reyhanlı oymağının yerleşmesiyle kurulmuştur. Geçen asrın kuvvetli ve kalabalık boy veya oymaklarından biri idi.

SAĞMAN (Pertek - Tunceli), Sağmandersimi (Pertek-Tunceli),

Eski Türkçe bir kelime olduğu anlaşılıyor. Bir çok yerde aradık ise de, bir ip ucu bulamadık. «Man, men» Türkçede mübalağa ekidir. «Karaman, akman, toraman, kocaman, şişman» gibi. Diğer taraftan, öğretmen, eğitmen, üretmen v.s. deki «men» ekleri uydurmadır. Onların doğrusu öğretici, üretici v.s. dir. Buradaki «Sağman» kelimesi, «Sağlık»taki düzgünlüğü, bozulmayan bir sıhhati ifade etmiş olabilir. Ankara zeybeklerine «sey-men» adı verilir. Batı ve Güney Anadolu'da köy düğünlerinde veya diğer toplantılarda, delikanlılara başkanlık eden, onları sevk ve idare eden yiğitlere «Seymen - Seğmen» adı verilir. Buradaki «Sağman», «Seğmen» in bozulmuş şekli veya oralarda söyleniş biçimi olabilir.

ŞALLAK (Yeni adı: Yaylımlı), (Besni - Adıyaman).

Bu köy halkının Yomut Türkmenlerinden olduğu anlaşılıyor. Gerçekten, Vambery'nin, bugünkü Türkmenistan'da yaşadıklarını söylediği Yomut Türkmenlerinin dört taifesinden biri olan Şeref Cuni'nin Hive koluna bağlı tirelerden birinin adı «Salak» dır. Daha önce de bahsetmiş olduğumuz gibi, çocuğu yaşamayan Türkler, ya «dursun, durdu, satılmış» gibi isimler koyarlar veya kötü ruhların beğenmeyip gelmeyeceğini düşündüklerinden çok kötü isimler korlardı. Salak, öküz, çirkin, kötü v.s. Burada da aynı geleneği görüyoruz. Salak adı verilmiş çocuk, zamanla bir oymağın başına geçmiş ve her yerdeki geleneğe uygun olarak, o oymağa, oymak başkanının adı verilmiştir. Adı geçen oymak, yerleşip bir köy kurunca da, köy oymağın adını almıştır.

SALUR (Refahiye-Erzincan), Kalur (Refahiye), Salut (Yeni adı: Dereyolu), (Göle-Kars), A. Salut (A. Sallıpınar), (Sarıkamış-Kars), Y. Salut (Y. Sallıpınar), (Sarıkamış), Salut Dedeoğlu (Kemah - Erzincan).

Bilindiği gibi «Salur» 24 Oğuz boyundan biridir. Vambery, G. Jarring, Türkmenistan'daki Salur'lardan bahsetmişlerdir. İran ve Anadolu'da, Salur'ların oynadığı rol hakkında geniş ve zengin bilgiyi Prof. Faruk Sümer'in Oğuzlar kitabında bulmak mümkündür. Köprülü de, Salur'lardan bahsetmiştir. «Kalur» Salur'un bozulmuş şekli olabilir. «Salut» da Salur'un bozulmuş şekli olabileceği gibi, «Salu» kelimesinden de gelmiş olabilir. «Salu» eski Uygur Türklerinde bir erkek adıdır. Salu ismindeki şahsın oymağı da aynı adı alır ve köye yerleşince aynı isim devam edebilir, ileri sürdüğümüz iki görüş de, birer ihtimaldir, bir faraziyeden öteye geçmemektedir.

SARILAR (Türkoğlu - Maraş).

Türk boyları arasında bu isimle anılan pek çok oymak vardır. Kara - Kırgızların sol koluna mensup oymaklar arasında «Kutluk - Sarı», «Sarı-Köhen» ve «Sarıca» oymakları vardır.

Afganistan'daki Özbekler arasında da «Sarıboş» ve «Sarı Katagan» oymakları bulunmaktadır. Anadolu Türkmenleri arasında «Sarıbeğ» adını alan şahıslar olduğu gibi, «Sancalu» cemaati (oymağı) da mevcut olmuştur. Mehmet Saru adlı bir Türkmen beyi XIII. asırda Erbil civarındaki Şehrizor'a hakim olmuştur. Aynı tarihlerde, Sevinç adlı bir Türkmen emiri de o civardaki «Saru» adlı bir kaleye sahip olmuştur.
Maraş'ın yukarıda adı geçen köyü halkı, Türkmen olabileceği gibi, Özbek veya Kırgız Türklerinden de olabilir.

SARHAN (Refahiye - Erzincan).

Saruhanın bozulmuş şekilde söylenişi olmalı. Bilindiği gibi Saruhan Beğ idaresindeki Saruhanoğulları veya Türkmenleri, Manisa çevrelerinde bir beylik kurmuşlardı. Bugün Manisa'nın köylerinden birinin adı Saruhanlı'dır. XV. asırda Bulgaristan'da «Saruhan» isimli iki Türk köyü vardı.

SEKMAN (Horasan - Erzincan).

Yukarıda «Sağman» köyünün adının, «Seğmen» den bozulmuş olmasının muhtemel olduğunu söylemiştik. Buradaki «Sekman» için de aynı ihtimal ileri sürülebilir.

SENEK (Pülümür - Tunceli), Şenikçi (Besni-Adıyaman), Sinikli (Arapkir - Malatya).

Bu kelimenin manası üzerinde daha önce de durulmuş olmakla beraber, burada yeniden açıklanması, faydalı olacaktır. «Şenikçi» nin adı değiştirilmiş ve «Doğan-kaya» yapılmıştır. Bu kelime «Senek» kelimesinin bozulmuşudur. Esasen, Pülümür'e bağlı köyün adı da «Senek» tir. Sinikli, hem Senek'le, hem de eski Türkçedeki «sınık» (= Kemik) ile ilgili.

Kaşgarlı Mahmud'un Divan'ında (IH, 367), Oğuzlar'ın, «Senğek» kelimesini, su içilen testi, ağaçtan oyulmuş su kabı anlamında kullandıklarını söyler. Aynı sayfanın dip notunda Besim Atalay Bey, «Senek» kelimesinin, Batı Anadolu'da, Çal kazasının köyülerinde, «ağaçtan oyma su kabı anlamında» kullanıldığım söyler. Bir İngiliz araştırıcısı, iran Şahseven Türkmenleri arasında gördüğü, Türkçe konuşan «Seneklü Oymağı» na Kürt denilmesine bakarak, kelimenin «Hüseyneklü» den müştak olabileceğini söyleyerek, bu cemaate ayrı menşe aramak-tadır. Önceki satırlarda belirttiğimiz gibi, «Senek» Türkçe bir kelimedir ve en az bin yıl öncesine, Orta Asyaya dayanır. Günümüzün Rusya Türkleri de bu kelimeyi bilmekte ve kullanmaktadırlar. Tatar adı verilen ve asılları Kıpçak ve Peçenek Türk'ü olan Kırım ve Kazan Türkleri, harman yerinde saman toplamak için, harman savurmak için kullandıkları ağaç veya demir çatallara (Türkiye'de dirgen, diğren denir).

«Senek» adım verirler. Bu silahsız köylülerin, Komünist Sovyet idaresine karşı Ufa ve Bele-bey bölgelerinde, 1922 Ocak ayında, ellerindeki Senek'lerle yaptıkları isyan hareketine «Senek isyanı» adı verilmiştir.

Ölümünden kısa bir zaman önce yayımladığı «Hatıralar»ında Zeki Velidi Togan Başkurt Türk uruğunun, «Soqh-Qay» oymağına mensup olduğunu ve «Senekli-Qay» oymağının da kendilerine akraba bulunduğunu belirtir. Demek oluyor ki «Senek», Türkçede hem bir eşya ismi (su kabı ve harman aleti adı), hem de oymak ismidir. O halde, yukarıda bahsi geçen üç köy veya ikisi «Senek» isimli oymağın yerleşmesi ile meydana gelmiş köylerdir.

SENEMOĞLU (Göle-Kars).

Çorum'un Mecidözü'ne bağlı bir köyün adı da aynıdır. Balıkesir ve izmir taraflarındaki Kızılbaş Türkmenler arasında «Senem» kadın adı olarak kullanılmaktadır. Hatırımızda kaldığına göre, Celali isyanlarında adı geçenlerden biri de «Senemoğlu» dur. Bu köyü de «Senem» isimli bir oymak beyi kurmuş olabilir.

SIĞIR UŞAĞI (Arguvan-Malatya).

Ege ve Akdeniz Yörükleri arasında Kızüsığırlı, Karasığırlı ve Sarısığırlı adları ile anılan yörük oymakları bulunduğunu biliyoruz. Sığıruşağı da böyle bir oymak adı olabilir.

SOFULAR (Darende - Malatya).

Bir Türkmen oymağının adıdır. Türkiye'nin çeşitli yerlerinde 55 adet Sofu, Sofular köyü vardır. Aydın'ın Sofular köyü halkı, Çepni boyuna mensuptur. Yani Çepni Boyunun sofular oymağından, diğer Sofular köyleri halkı, başka boyların oymağı da olabilir.

TACİRLİ (Iğdır - Kars), Tecirli (Yazıhan- Malatya).

Bir Türkmen oymağıdır. Boz Ulus Türkmenlerine tabi cemaatların (oymakların), kendi kışlaklarında kışlamalarına dair, 1022 tarihli bir fermanda, «Tacirli» oymağından da bahsedilmektedir. Aynı oymağın 16 yıl sonra, Rakka bölgesine zorla yerleştirilecek Türkmen oymakları arasında bulunduğunu, 1118 tarihinde Rakka valisine gönderilen fer-mandan anlıyoruz. 1124 tarihinde, Halep ve Rakka Valisi Vezir Yusuf Paşaya gönderilen, «Recepli Afşarı cemaatlerinin iskanına dair» fermanda, gene «Tacirlü» oymağının adı geçmektedir. 1135 tarihinde Rakka Valisi Vezir Osman Paşaya, «iskan mahallelerinden çıkan Tecirli cemaatinin Rakka ve izamına» dair yeni bir ferman gönderilmiştir. 1146 ve.

1167 tarihli iki fermanda, Maraş taraflarında bulunan Tacirlü'lerin «şekavetlerinin önünün alınması» istenmektdeir. Cevdet Paşa'nın Tezakir'inde, bu oymaktan «Tacirli» diye söz edilmekte ve kışın Çukurova'da kışladıkları, yazın Uzunyaylada yayladıkları belirtilmektedir. Yukarıda adı geçen iki köy halkının, uzun uzun anlattığımız, tarihi kaynaklardan belgelerini bulup gösterdiğimiz «Tacirli» oymağından olması muhakkaktır.

TEMÜKLÜ (Darende-Malatya).

Batı Türkistan Yomut Türkmenlerinin dört taifesinden biri olan «Atabay»'ın tirelerinden birinin adı «Temek» tir. Bu köyün adı, bu oymakla ilgilidir. Aynı ismi alan birkaç köyümüzün adım belirtelim, içel'in Erdemli Kazasına bağlı bir nahiyenin adı «Tömük» tür. Ayrıca Konya'ya bağlı bir köyü ve Kocaeli'nin Kandırasına bağlı «Tömek» ve «Tömekler» köyleri, Sivas'ın Suşehri kazasına bağlı bir Tömekler köyü vardır.

TEKELİ (Çemişgezek - Tunceli).

Tarihimizde Burdur ile Antalya arasında Teke Eli denmektedir. O bölgeye Teke Türkmenlerinin yerleşmesinden ötürü bu isim verilmiştir. O zamanlar Teke'lilerin çokluğu mezhep itibariyle Alevi olduğundan, Şah İsmail tarafım tutup, İran'daki Türkmenlere katılmışlardı. Kalanları göçebe hayatı yaşıyorlardı. 1119 tarihli ve Ermenek Kadısına gönderilen bir fermandan anladığımıza göre, Tekeli Yörükleri, Ermenek dağlarında, Altuntaş Yaylasında yaylamaktadırlar. 1126 tarihinde, Kıbrıs'a sürülen Yörükler arasında Tekelilerin de bulunduğu fakat birçok oymakla birlikte onların da Anadolu'ya döndükleri anlaşılıyor. 1154 tarihli diğer bir fermandan, Teken oymaklarının İçel ve Çukurova'da kışlayıp, «Kayseriye sancağında Erciş ve Biğ Dağında» yayladıklarını anlıyoruz.

Aydın ve İzmir'in birçok köyünü Tekeliler kurmuştur. Orada Karatekeli adını alırlar. Bu köylerin, on, onikisini ziyaret etmiştik, İran'da da büyük bir Tekeli varlığı mevcuttur. Yüz yıl önce Türkistan'ın batısında bulunan Tekeli Türkmenlerini Vambery de görmüştü. Yer yer Seyahatler kitabına atıfta bulunmuştuk. Orada Tekelilerin oymaklarını da teferruatla vermiştir. Burada onları yazmağa imkan yoktur. Bu bilgiden maksadımız, Tunceli'nin Tekeli köyü halkının Teke Türkmenlerine, Tekeli Yörüklerine mensup bulunduğunu belgeleriyle gösterebilmektir.

TEREKEMEÇAYIŞ (Yeni adı: Koçgüden), (Çıldır - Kars).

Bir Türkmen oymağının adıdır. Akıllı idarecilerimiz beğenmeyip, Koçgüden'e kurban etmişler. Kars'm Ardahan ve Göle kazalarında mühim bir Terekeme varlığı vardır. Iran ve Rus Azerbaycan'ında Terekemeler çoktur. Terekeme'lerin, Yomut Türkmenlerinden olduğu anlaşılıyor. Vambery'den öğreniyoruz ki, Terekeme Oymağı Yomut Türkmenlerinin dört büyük kolundan biri olan Oğurcalı'nın bir tiresidir.

TİLKİLER (Pazarcık-Maraş), Tilkitepe (Mardin), Tilkiyan (Yeni adı: Uzun köy) (Adıyaman).

Daha önce bu oymaktan geniş ölçüde bahsetmiş ve Maraş'ın Pazarcık'ında geniş bir oymaklar topluluğuna sahip bulunduklarım belirtmiştik. Totemik isimli bir oymaktır. Zeki Velidi'ye göre, Batıya gelirken Türkçelerini kaybetmişlerdir.

YAĞIBASAN (Yeni adı: Yağbasan) (Sarıkamış - Kars).

«Yağı» ile, «Yağ» arasındaki farkı bilemiyenlerin himmeti ile «Yağbasan» oluvermiş. «Yağı» eski Türkçede «düşman, hasım» demek olduğuna göre, «Yağıbasan», düşmana baskın yapan, onu yenen anlamına gelir. Vaktiyle Arnavutluğu alan Türkler, orada bir kasabanın adını «Elbasan» yapmışlardır. Tava yemeği ile meşhurdur. El, halk, ülke, devlet, sulh manalarına gelen bir kelimedir. Bu kelime hakkında Gökalp, Türk Medeniyeti Tarihi'nde geniş bilgi verir. Samsun, Ordu, Sinop, Kocaeli, Manisa, Adana, Sivas'ta da Yağıbasan köyleri vardır.

YAĞMURLU (Göle-Kars), Yağmurlu (Akçadağ - Malatya), Yağmurlu (Eleşkirt - Ağrı), Alayağmur (Karakoçan - Elazığ), Yağmurcuk (Ilıca - Erzurum).

Bir Yörük oymağının adıdır. Yağmurlular Adana ile Aydın arasında pek çoktur. Esas yerleri Konya'dır. Kalabalık bir Yörük - Türkmen oymağı veya boyudur. Tarihte Türkmen beyleri arasında bir Yağmur Beğ vardır.

Arpaçay ve Göle'ye bağlı «Okçuoğlu» ve «Okçu» köyleri ile, Iğdır'a bağlı «Yaycı» Köyü de Türkmen oymaklarının adım alan köylerdir.

YUVACIK (Birecik-Urfa), Yuvacık (Çınar -Diyarbakır).

«Yıva» isimli Oğuz Boyuna mensup oldukları anlaşılıyor.
Kullanıcı avatarı
TurkmenCopur
Genelkurmay Başkanı
Genelkurmay Başkanı
 
Mesajlar: 13984
Kayıt: 29 Eki 2010, 17:26


Dön Karışık Zaman-Dizinli ve Karışık Konular hakkında Türk Tarihi ve Kültürü Bölümü

Kimler çevrimiçi

Bu forumu gezen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 2 misafir