Türk Siyaseti ve Türkiye Siyasi Tarihi - Video Projesi - Türk ve İslam Tarihi - Türk Dna'sı

Termal Kameralı Uçak Alımı

Ana Konular:
"Amerikan-Evren-Hain-Anayasası, Amerikan-Turgut Özal-İktidarı, ve Kahraman Eşref Bitlis Paşa, Kahraman Uğur Mumcu ve Kahraman Doğu Perinçek gibi Atatürkçü'lerin Direnişi".
Amerika, Kenan Evren aracılığıyla, 12 Eylül 1980 Darbesi'nin yarattığı Anayasa'sına, "Milletvekillerine Dokunulmazlık" ve "Seçim Barajı" maddelerini yerleştirdi. Bu sayede, Hain Turgut Özal'ın Başbakan ve Cumhurbaşkanlığı dönemlerindeki çabalarıyla, NATO ve Amerikan Gladyosunun Türkiye'miz içindeki örgütlenmeleri genişletilmiştir.
Amerikanın bu örgütlenmesinin başına Alparslan Türkeş, Fetullah Gülen Cemaatı, ve PKK geçirildi. Türkiye Cumhuriyetimiz'in bu dönemde hayla bağımsızlığına sahip olmasınının tek nedeni, Kahraman Eşref Bitlis Paşa, Kahraman Uğur Mumcu ve Kahraman Doğu Perinçek gibi Atatürkçü'lerin Amerikaya Karşı verdikleri büyük mücadele ve savaştır.

Termal Kameralı Uçak Alımı

Mesajgönderen TurkmenCopur » 05 Kas 2010, 18:40

Termal Kameralı Uçak Alımı

Güneydoğu'da olayların hızlı bir seyir izlemeye başlamasıyla birlikte, sıkıyönetim uygulan1alannın yeterince başarı elde edememesi sonrası, devlet yeni bir anlayış, yeni bir tertiple sıkıyönetimi kaldırıp, 1987 yılında çıkardığı kanunla olağanüstü hal uygulamasına geçmişti. Sıkıyönetim uygulaması ve askeri uygulamanın uzun süre devam etmesi, hem dünya hem Avrupa nazarında Güneydoğudaki kısıtlılık halleri nedeniyle eleştirilere konu oluyordu. Aynı sıkıyönetim ve askeri uygulamalar örgütün gelişmesini önlemekten uzaktı. Bu yüzden çok iyi amaçlarla ve daha inisiyatifli, daha pratik bir idari anlayış ile çözüm üretilmesi düşünülerek olağanüstü hal kurulmuştu. Ama kısa sürede Bölge Valiliği sadece göstermelik bir lojistik destek, ikmal sağlayan, belki pratik bazı konularda karar veren ama tüm harekâtı yine askeri birliklerin yaptığı, hiçbir alt yapısı olmayan bir askeri anlayışa dönmüştü.

Zaten Güneydoğu'da devletin başka gücü olmadığı için. Bölge Valiliği fazla risk. almamak, bölgede kalıcı olmamak adına işin kolayına kaçmış ve orada kurulan Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığına tüm görevleri yüklemişti. Kara Kuvvetleri birlikleri de onların emirlerine verilerek yine bir askeri düzen kurulmuştu.

Aslında bir tek sıkıyönetim komutanlığı adı ve bazı yetkileri yoktu, daha çok zabıta jandarma yetkileri kullanılıyordu.Olağanüstü Hal Bölge Valiliği eksikliklerle doğmasına rağmen, bazı pratik adımlar atmak, bazı teknik, aletlerle sistemi desteklemek adına arayışta bulunuyor ve bu amaçla dünyanın bazı ülkelerinde uygulanan anti-terör yöntemlerini, güvenlik sistemi satan firmalar ürünlerini satmak için bölgeye geldiklerinde deneyip test, ediyordu. Bu bölgede neler yapılabilir, neler kullanılabilir diye zaman zaman bu testlere biz de çağırılıyorduk.İşte bunlardan bir tanesi de termal kamera testiydi.

O zamanlar bir termal kameranın ne olduğunu duyuyorduk ama tam anlamıyla görmemiştik. Ergani ovasında iki deneme yapıldı. Burada bir termal kameranın ısı farkına dayanarak çalıştığını, zifiri karanlıkta dahi ısı yayan veya çevre ile arasında ısı farkı bulunan bütün cisimleri çok rahatlıkla fark edebildiğini görmüştük. Herhangi bir uçağın alt kısmına, yerden kumanda edilen termal bir kamera, yerleştiriliyor ve uçak belli bir bölgeyi tararken o bölgedeki canlıları, örgüt mensuplarını, her şeyi görmek mümkün oluyordu. Üstelik kamerayı kumanda ederek, görünen her şeyi netleştirmek, koordinatlarını belirlemek ve hatta bundan kağıt üzerine çıktı almak veya bir yere faks çekmek bile mümkündü.

Böyle bir cihaz bu bölgede çok işe yarayabilirdi. Sınır boylarında PKK'nın ülkeye giriş yaptığı duyumları alındığında, belli bölgelerde örgüt mensupları bulunduğuna dair ihbar geldiğinde oradaki örgüt mensupları tespit edilebilecek ve görerek operasyon planlanacaktı.

Üstelik operasyon sırasında bu uçak herkesin yerini çok net olarak bildirecekti. Böyle bir sistem bütün dengeleri değiştirebilirdi.Test için gelen firma Türkkuşu'na ait kiralanmış bir uçak ile denemeyi gerçekleştirdi. Uçak arazi üzerinde gezerken biz de Ergani'deki tabur binasına yakın bir yerde hep beraber görüntüleri seyrediyorduk: Dönemin Bölge Valisi Hayrı Kozakçıoğlu, Asayiş Birlikleri Kolordu Komutanı rahmetli Hulusi Sayın Paşa, Olağanüstü Hal Bölge Emniyet Müdürü Necdet Menzir, O HAL Vali Yardımcıları, tabur komutanı ve diğer bütün yetkililerle birlikte hepimiz bu denemenin içindeydik. Uçağa telsizle talimat vererek falanca köyün üstünden geçmesini, falanca yolun üzerinden gitmesini, tarif ettiğimiz timlerimizin üzerinden geçmesini söylüyorduk.

Hakikaten o zifiri karanlıkta insanları, hayvan sürülerini tek tek ve çok net olarak görebiliyorduk. Termal kameranın, sessizce uçabilen, havada uzun süre kalabilen uçakların altına takıldığında çok işe yarayabilecek bir sistem olacağım görmüştük. Burada hemen bir tutanak tanzim ederek bu aletin hangi durumlarda faydalı olacağı, bölgede ne şekilde kullanılabileceği şeklinde görüşlerimizi yazmış ve içimizden birkaç kişi tutanağı imzalamıştı. Sonraki gelişmelerden hatırladığım kadarıyla orada yaklaşık 50 kişi vardı ancak birkaç kişiye imza attırılmıştı ve imzalayanlardan biri de bendim (genelde teknik denemelere İstihbarat Şube Müdürü olarak katıldığım için bu türlü şeylerde bana imza açılıyordu). Daha sonra, aradan epey bir zaman geçtikten sonra duydum ki Olağanüstü Hal Bölge Valiliği bu sistemden iki takım almak için anlaşma yapmış.

Çok sonra öğrendiğime göre de uçaklar hazırlanmış, Jandarma Hava Taburuna ait pilotlar İngiltere'ye giderek orada eğitim görmüşler, uçaklar imal edilmiş ve Türkiye'ye getirilmiş. Anlattıklarına göre bu uçaklar küçük motorlu, büyük kanatlı (hatta kanatları ahşaptandı yanılmıyorsam), havada 5-6 saat gibi uzun bir süre kalabilen, çok yavaş ve sessiz uçabilen, çok kısa mesafede (zannedersem 100 metreden daha kısa mesafede) havalanabildi, 100 metrelik bir araziye inebilen uçaklardı. Türkiye'ye iki konteynırın içerisinde getirilen bu uçak ve malzemeler, o zamanlar Çevik Kuvvet ve Özel Harekâtın bulunduğu, Çevik Kuvvet Binası diye bilinen yerin arka tarafında, bizim oradaki teknisyenlerden destek alarak monte edilmişti. Montajın ardından uçaklar uçacak hale geldi; ancak her ne olduysa bir türlü uçmadılar. Aksine tekrar sökülerek konteynırlarına kondu ve uzun yıllar orada bekletildi. Ne olduğunu bilmiyordum, Diyarbakır'da 2-3 yıl daha görev yaptıktan sonra İstanbul'a atandım, 4 yıl da İstanbul'da görev yaptıktan sonra tayinim çıktı, 1997 yılında Ankara'ya geldim.

Bir gün Milliyet ve Star gazetelerinde yer alan haberde şöyle diyordu: "Susurluk Olağanüstü Hale de Karıştı..." Uçak alımındaki bir yolsuzluk olayına benim de adımın karıştığı gibi bir haber yayınlanmıştı. Haberde, bu uçaklar için çok faydalı olacak diye bir tutanak tutulduğu ama bu uçakların hiç faydalı olmayacağı, kullanılamayacağı, Genelkurmay'ın, Kara Kuvvetlerinin raporunda uçaklar hakkında uçurulamaz dendiği yazıyordu. Bu yanlış alımdan dolayı faydalı diye tutanak tutanlar ve faydalı diyenler devlet malına zarar vermişler, yanlış para harcamışlar diye iddia ediliyordu. Deneme sonucu oluşturulan o tutanakta benim, Necdet Menzir'in, Vali Yardımcısının imzaları vardı. Ancak Susurluk Araştırma. Komisyonunda Meclis'teki ifadem dolayısıyla kamuoyu beni bildiği için daha çok benim ismim lanse ediliyordu. Bu inanılmaz bir şeydi; yapılan denemeyi herkes görmüştü, Asayiş Kolordu Komutanı, diğer askeri yetkililer ve Bölge Valisi de oradaydı. Denemeleri hep beraber yapmıştık ve bizim kanaatimiz böyle bir sistemin işe yarayacağı, bölgede terörle mücadelede kullanılabileceğiydi.

Gerçekten bana göre bu uçaklar bu amaçla fevkalade de kullanılabilirdi, ama ben denemeden sonra ne yapıldığını bilmiyordum. Tutanakta sadece, bu uçağın hangi yükseklikte uçtuğu zaman yerdeki cisimlerin nasıl görüldüğü vs. gibi testlerden bahsediliyordu. Bu uçakların alınıp alınmaması, ne kadar alınacağı, alınacaksa nasıl dizayn edileceğine dair hiçbir şey yoktu. Sadece bu kameraların işe yarayıp yaramayacağı ile ilgili fikir belirten bir tutanaktı; bunun alımı ile ilgili ben hiçbir şey bilmiyorum. Bu uçaklar alınmış, İngiltere'ye o zamanki Jandarma Hava Taburundan hava pilotları gönderilmiş, orada 15 gün eğitim görmüşler, bu uçaklarla uçmuşlardı. Uçaklar Türkiye'ye getirildikten sonra da askere teslim edilmek istenmişken, Genelkurmay bu uçakların askeri standartları karşılamadığım belirterek onları uçuramayacağını söylemişti. Haberden sonraki araştırmalarımda öğrendim ki bu uçakları, bölge valiliği 3.000.000 (üç milyon) sterline almıştı.

Genelkurmay in askeri standartlarına göre uçağın en az iki motorlu olması, en az iki pilotun kullanması, uçak içerisinde askeri bir takım teknik cihazların bulunması gerekiyordu. Bu işi yapan firma ise şu iddialarda bulunmuştu: "Eğer sizin dediğiniz gibi iki motorlu, iki kişinin taşıyacağı bütün bu ek sistemlerin olduğu bir uçak isterseniz o zaman Cesna gibi kocaman bir uçak karşımıza çıkar ve bu kadar büyüttüğünüz zaman uçak istediğiniz diğer şartları karşılayamaz: çok ses yapar, çok. büyük olur, kalkış ve iniş için uzun pistler ister ve uçak havada yavaş gidemez, uzun süre havada kalamaz, çünkü uçağın motoru, kütlesi büyüdükçe, ağırlığı arttıkça belli bir hıza ulaşması gerekir. Üstelik dediklerinizi yaparsak bu defa hem sizden ekstra ücret alırız hem de belirli özelliklerin bir kısmını karşılayamayız."

Bu noktada da işler kilitlenmişti; bir yandan teklif olarak küçük, sessiz, havada, uzun süre kalabilen, kısa mesafede kalkıp inen uçaklar lazım diyorduk, ama askeri standartlarımız istenince dev bir uçak ortaya çıkıyordu.Bu uçaklar yalnızca Türkiye için imal edilmiş uçaklar değildi, dünyanın başka yerlerinde de bu gibi harekâtlar için benzerleri yapılmıştı ve bu işin tabiatı gereği Güneydoğuda PKK ya karşı yapılacak askeri operasyonlarda herkesin risk alması gerekiyordu; ama bu risk alınamadı ve bu uçaklar, yani devletin milli servetleri orada yıllarca konteynırda kapalı kaldı, ucumlamadı. Şuna çok inanıyorum ki bu uçakları üreten firmalar onları dünyanın birçok ülkesine satmış, bu uçaklar birçok ülke tarafından kullanılmış ve denenmişti; ama biz ülkemizde kullanamadık, deneyemedık. İşin daha garip yanı akıl, mantık süzgecine tâbi tuttuğunuz zaman bu uçakların o günkü şartlarda sınır boylarını, geniş arazileri, çatışma sonrası veya bir istihbarat alındığı zaman olay yerini incelemek için çok uygun olduğu açıktı; ama hiç kullanılamadı.

Türk basını, Genelkurmay kullanılamadı dediyse kesin kullanılamaz, yanlış tercihtir, kesin hatalı alınmıştır, bu iş doğru değildir diye tavır koydular. Hiçbir zaman uçak alımının doğru olabileceğini düşünmediler. Halbuki buna karar verenlerin, alınmış bir uçağı hizmette kullanmayanların suçunu hiç kimse görmedi, buuçak amaca uygundu ve dünyanın birçok yerinde de kullanılmıştı, kullanılıyordu. Hiç olmazsa istihbaratı almak için, militanları çatışma sonrasında takip etmek, alman duyumların teyidi için bunun denenmesi lazımdı. Uçaklar bir gün dahi uçurulmadı, askeri standartlara uymuyor diye devreden kaldırıldı.

Güneydoğu'da hüküm süren durum olağan askeri bir operasyon değildi ki; gerilla harbiydi, buradaki eylemlerin kendine özgü şartları vardı, bütün harekât kendine özgüydü, kullanılan malzeme de özel olmalıydı, bu nedenle riskleri de göze almak gerekiyordu, ama maalesef alınamamıştı. Belki Bölge Valisi şuur altında sivillerin böyle bir araç almasını kabullenemedi veya istemedi, ne sebeptense bilmiyorum, tek bildiğim çok şeyin heder edildiğidir.

İşte Güneydoğu'daki olaylarda yeterli başarı sağlayamamamızın altında bunun gibi küçük ama çok Önemli sebeplerin yattığının görülmesi gerekmektedir.
Bugün insansız uçak alalım diye Başbakanımız ABD başkanıyla görüştüğünde veya benzeri bir temasta seviniyoruz. Halbuki daha 1988-89 yıllarında termal kameralı uçaklarımız vardı ama kullanmadık, kullanamadık, değerini bilemedik, onu geliştirip bugün çok daha üstünlerine sahip olabilirdik. Olmadı. Ayrıca 1997 yılında insansız hava araçlarını Türkiye'de üretmek üzere, yabancı bir ortakla Konya'da fabrika açan bir firma da ilgisizlikten, alıcı olmaması nedeniyle kapandı Sonunda Star ve Milliyet gazetelerini hem Basın Konseyine şikâyet ettim, hem de tazminat için mahkemeye verdim. Basın Konseyi bu haberlerden dolayı muhabirlere ve gazetelerin yazı işlerine kınama verdi, mahkemeler de o zamanki para ile sorumluları 1,5 milyar tazminata mahkum etti.

Kaynakça
Kitap: HALİÇTE YAŞAYAN SİMONLAR Dün Devlet Bugün Cemaat
Yazar: HANEFİ AVCI
Kullanıcı avatarı
TurkmenCopur
Genelkurmay Başkanı
Genelkurmay Başkanı
 
Mesajlar: 13980
Kayıt: 29 Eki 2010, 17:26

Dön 1980-1993: Cumhuriyetimizin 4. İhanet Dönemi ve Eşref Bitlis Paşa, Uğur Mumcu ve Doğu Perinçek gibi Atatürkçü'lerin Mücadelesi

Kimler çevrimiçi

Bu forumu gezen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 2 misafir