Türk Siyaseti ve Türkiye Siyasi Tarihi - Video Projesi - Türk ve İslam Tarihi - Türk Dna'sı

Töreli Vadisi

NATO şemsiyesi altında Amerikan Gladyosu ve İçimizdeki Hainler birlikte çalışarak uygulamaya koydukları senaryolarla(Amerikan projeleriyle), Türk Milletimiz'i sağ-sol kavramlarıyla birbirine düşürdüler ve bunun sonucunda katliamlar yapıldı ve Amerika'nın Our Boys'u Hain Kenan Evren 12 Eylül 1980 Darbesi'ni gerçekleştirdi.

Töreli Vadisi

Mesajgönderen TurkmenCopur » 26 Ara 2010, 00:59

Töreli Vadisi

Gördüğünüz Van, Gevaş. Töreli Vadisi, karlı dağların sağı. Solu ise Varikrapit ve Bahçesaray.

Dediler ki; Diyarbakır'dan büyük mü büyük bir terörist grubu yola çıkmış Bitlis'e doğru. Gittik Kuzgunkıran'a Gevaş'ın, amacımız öğrenmek, neymiş bu teröristler. Töreli şurada, tam ortadaki yeşillik alan, yukarıdan aşağı doğru uzanan, karlı dağların sağındaki. Karlı dağların solu ise Bahçesaray, hani yolu kışın altı ay kapalı kalan ilçemiz. Konuştuk ve anladık; 50-60 kişilik üst düzey bir terörist grupmuş. Diyarbakır'dan Van'a doğru su yoluna çıkmışlar. Testi ya bu, her geçtikleri yerde bir kaçı kırılmış. Töreli'ye girdiklerinde on beş kişi kalmış. En büyük dersi de Bitlis'te almışlar. Düştük yollara geceden. Adım adım geziyoruz Töreli'yi, o zamanlar boşaltılmış.

Resim

Siz hiç Töreli'ye gittiniz mi? Ben gittim. Yemyeşil, vadi bu, tabanında dereler, ağaçlar, yemyeşil. Ta Bitlis sınırından gelir, Gevaş'ı geçer ve orada biter. Çadır Dağı, Varikrapit güneyinde, hep Töreli'yi gözler. Gezmek ne zor; güneyi tut, doğuyu tut, Kuzgunkıran'ı tut, anca inersiniz Töreli'ye. Tutmazsanız eğer yine inersiniz, inersiniz ama çıkıp çıkmayacağınızı bir tek Allah bilir.

Can da dayanmıyor ki artık, bir gün, iki gün, üç gün. Nihayet oldu on gün, her gün Töreli. Başladık Bitlis sınırından yavaş yavaş doğuya Gevaş'a doğru. Her gün karış karış arıyoruz ama nafile. Terörist bu, bulmak kolay mı? Ne ben de kaldı derman ne de komando da.

Komandoların hepsini gönderdim. Gözlerimden uyku akıyor, ben de çekildim köşeme. Ya bir saat oldu ya da bir buçuk. Zil çaldı ki ne zil! Uyandım mı ya da hiç mi uyumadım bilmiyorum. Dediler, Asayiş Komutanı Kemal Paşa çağırıyor. Giyindim çaresiz. Geldim makama. O anda da misafirleri var. Giremedim içeri, bekledim. Ama uyku bu, geldi mi ne yapacaksınız? Başladım uyumaya ayakta. Baktım olmuyor, emir subayı Ufuk delikanlı çocuk, soma duydum harcanmış bir çiçekçi hikâyesinden. Dedim Ufuk, ben gidiyorum, komutanım emrederse gelirim.

Güya biz gittik uyumaya, daha yarım saat bile olmadan komutanım emretti ve geri geldik.

Soru şu:

- Sen ne yapıyorsun Töreli'de? On gündür oralardasın, anlat bakalım nedir hikâye?
- Komutanım, Bitlis'ten haber aldık. Büyük bir grup Töreli'ye girmiş ya İran'a gideceklermiş ya da Irak'a. Arazi malum; Töreli'den gelip doğuya giderse İran, güneye dönerse Irak.

Kaç kişi?
On beş, dördü kadın. Sekiz kaleş, üç bikeysi, iki roket, iki tabanca.
Nerden biliyorsun, dedi.
İstihbarat, dedim.
Güldü, inanamadı belli ki.

- Peki, evladım, niye bulamadınız şimdiye kadar?
- Komutanım, Töreli tam bir dere yatağı, ağaçlık, çalılık, sulak. On gündür oradayız, her seferinde elimizden kaçırdık. Göremedik ama onlar bizi görüyor, hergün yer değiştiriyorlar. Kuzgunkı-ran'da aldık takibe, derken, Yukarı Narlıca, Uzuntekne, sonunda bıraktık.
- Peki, sence bunlar şu an nerde olabilir?
- Komutanım, bunlar ya Çadır Dağı'ndalar Çatak yolu üzerinde sutlarda, ya da aştılar orayı, Gürpınar batısındaki sırtlardalar.
- Ne kadar kuvvet lazım, her iki tarafı tutmak için?
- Komutanım, hem Çatak'ı tutmak gerek, hem de Gürpınar'ı. Bu da iki tabur eder.
- Sende ne var kuvvet olarak?
- Komutanım, bir Şimşekler Taburu var, korucu taburu, bir de Çatak Komando.
- Peki, öyleyse, al bu kuvvetleri de yola çık.
- Emredersiniz komutanım!

İnanın bana ölüyorum uykusuzluktan ama ölmedim. Harekât merkezinde cin gibi bir astsubay. Bir bölük şuradan, bir bölük buradan, yap harekât planını ve hemen çek asayişe, dedim. Açtım telefonu Serdar'a. Evlat, dedim, al komando bölüğünü çık dağlara. Hemen bizim Mustafa'ya telefon; evlat, al iki tim, çık batıya, Çatak'a doğru. Tarihe baksanız iki timin o dağlara çıkması büyük risk, ama bazen riski göze almadan sonuca ulaşmak mümkün olmuyor. Ama gönlüm rahat, çünkü Mustafa var.

Komando taburu merkezde, istirahatta, kıyamadım onlara, gelin diyemedim operasyona. Sonrada duydular olayı da bana çok kızdılar, niye haber vermedim diye. İşte böyledir benim canlarım. Ben yorgun, teslim etmişim görevi iki vatan evladına ve uyumuşum ayakta. Bilmiyorum ki ne kadar uyudum. Bir ses geldi:

- Komutanım temas var, teröristleri bulduk!
Allahım böyle uyanır mı insan sıçrayarak, atlayarak, düşerek. Uyanır. Ben uyandım bir anda ve düştük yollara, Çatak'a doğru toplam üç kişi; ben, şoför ve muhafız.

İlk anonsum Serdar'a:

- Anlat bakalım, evlat, hayırdır?
- Komutanım, iki kişi aldık, sağ ve silahlarıyla.
- Diğerleri nerde?
- Komutanım, çevirdik. Hepsi çemberde. Emriniz?
- Evlat, sus, sesini çıkarma. Ben yoldayım. Kim sorarsa sorsun, bir şey deme. Önce anlayalım, durum nedir. Tamam mı evlat?
- Emredersiniz komutanım.
Normalde gitseniz, Çatak yolu size huzur verir, çünkü yemyeşil. Hele ki Kayaboğazı'nı geçtikten sonra şelaleyi bir görseniz.

Ama o gün, her gün ki gibi bir gün değil ki. O gün bir telaş, yol bitmez. Şoför usta, sürer de sürer. Aklımız Serdar'da.

Daha Çatak'a varmadan, gene Serdar aradı:

- Komutanım, beş oldu.
- Sus lan! Kimse duymasın. Duysalar şimdi ortalık karışır, dedim.
Çatak'a vardık. Serdar'ın bulunduğu yer sarp ve dik bir yamaç. Yürümek için katır kasları lazım, o da bende yok. Çaresiz bindim bir katıra, ağır ağır yol almaya başladık.

Fazla zaman geçmedi, yine Serdar:

- Komutanım, oldu yedi!
Yedi demek; çemberde on beş terörist, yedisi silahlarıyla birlikte teslim alındı, kalan sekiz güvende, demek. Oğlum sus, geliyorum. Bir durumu anlayalım.

Serdar, ikide bir sorar:

- Komutanım, nerdesiniz?

La havle velahe kuvvet! Gene Serdar:

- Komutanım, nerdesiniz?

Katır bu, ne hızla çıkar patikayı, ağır ağır tırmanıyoruz işte.

Şimdi desem ki, Serdar'a:

Oğlum, Serdar. Ben katıra bindim. Anca çıkıyoruz işte. Biraz sabret. Geleceğim.
İnanın bana, güler, önce sessizce güler. Eğer müdahale etmezsem, katıla katıla güler, o yüzbaşı, ben albay, verir miyim fırsatı ona.

Yine Serdar:

- Komutanım, toplam on!
- Oğlum sus!

Merak ettiniz tabii, niye sus diyorum, ha bire. Sebep şu: Asayiş komutanına detaylı bilgi vermiştim ya, terörist on beş kişi. İnanmamış gibi gelmişti ya bana. Gibi gelmek bile, bize ağır gelir. Bilmek istedim önceden; bu teröristler bizim takip ettiğimiz teröristler mi, yoksa yeni gelenler mi, diye. Doğru mu değil mi önce ben öğrenmek istiyorum. Tırmanmakla da yol bitmiyor ki, bir saat, derken iki.

Yine Serdar:

- Komutanım tam on iki!

Anlıyorum, heyecanlı. Ben de korkuyorum duyulur diye. Habire sus, diyorum. Nihayet vardık. Baktım on üç!

Serdar gülerek karşıladı:

- Siz inerken bir kişi daha teslim oldu komutanım! Güldüm. Siz inerken dediği, ben katırdan inerken yani. Güldüm, anlamazlıktan gelerek,
- Çay var mı, dedim.

Dizilmişler kuzu gibi, silahlar bir yanda. Hepsi çaresiz, bana bakıyor. Nereden geldiklerini sordum. Anladım ki bunlar bizimkiler. Kuzgunkıran'dan başlamıştık, Töreli'yi birlikte dolaşmıştık. Meğer hep görmüşler bizi de kaçmışlar. Garip bir duygu bu; on gün on gece, onlar bizim farkında, biz onların. Sanki aynı nefes, aynı duygu, aynı korku, kim galip kim mağlup belli mi ki? Dedim, iki eksik?

- Komutanım, onlar da bölgede, ama teslim olmuyorlar, etraf sarılı.
Düşündüm. Önce koruculara, söyleyin, teslim olsunlar, korkmasınlar, dedim. Epey uğraştılar, dil döktüler olmadı. Nuh diyorlar, peygamber demiyorlar.

Çaresiz aldım telsizi:

- Ey terörist! Ben bu dağın en büyük komutanı! Sana söz veriyorum, canınıza bir şey olmayacak! Teslim olun! Öbür arkadaşlarınız da yanımızda, şimdi çay içiyorlar.
- Zinar konuşan Kartal. Söz veriyorum, size bir şey olmayacak, teslim olun! O zamanlar moda, teslim olan teröristler anlatıyor; aman askere teslim olmayın, öldürürler sizi, diye propaganda yapıyorlar. Amaç kimse kaçmasın, teslim olmasın. Bunlar bizi bilmez ki, biz kime el kaldırmışız aman dileyen! Ben konuşmaya devam ettim.

Muhabbetimiz bir saat kadar sürdü. Sonunda, dayanamadı terörist:

- Atatürk adına söz veriyor musun?
Ben şaşırdım. Terörist Atatürk'ü tanıyordu. Bir yandan da gururlandım, belli etmeden.

Durur muyum hiç:

- Söz veriyorum! Atatürk adına söz! Kimseye bir şey olmayacak.

Sessizlik ve sonra:

- O zaman Atatürk devrimleri adına da söz ver, dedi.
İnanın daha çok şaşırdım. Bu can pazarında, Allah'la baş başa iken, aklına Atatürk gelmesi ve aman dilemesi! Soruyorsunuz şimdi; bu terörist bizim Atatürk'ü nerden bilir, devrimleri nerden, diye? Ama biliyormuş! İnanamadınız değil mi? İnanın, bu olayın tanıkları hayatta hâlâ. Aslında düşünmek lazım bunu, incelemek lazım. Anladığım, baş sıkışmadıkça, Atatürk akla gelmiyor bizim ülkede! Ben söz verdim Atatürk adına, Atatürk Devrimleri adına ve iki terörist geldi teslim oldu, silahlarıyla birlikte.

Çoğu yaralı, harap bitap, insanlıktan çıkmış; hiç heyecan bile yoktu yüzlerinde, sanki yaşayan ölüler! Pişmanlık içinde anlattılar birer birer, Diyarbakır bölgesinde yaptıkları kötülükleri.

Sıra geldi rapora. Durum Asayiş Komutanı'na bildirildi. Hemen geldi helikopterle. Gördü, sordu, anladı ve gitti. Biz kaldık yine bizim teröristlerle. Çay ikram ettik. Sigara verdik. Onlar şaşkındılar, hâlâ yaşadıklarından. Şaşkınlık kısa sürdü. Yerini yorgunluk ve bitkinlik aldı. Sonra, söylemediler ama derin bir pişmanlık. Belli ki konuşmak istiyorlardı. Karışmadım. Hiç durmadan konuştular, konuştular. Konuştukça gözleri parlıyordu. Anladım ki, mutluydular yaşamaktan ve de bizim güvencemiz altında olmaktan...

Töreli Vadisi bu işte, çok sırlar gizler içerisinde. O, on beş teröristi aldık, getirdik alaya. Diyarbakır duymuş haberi. Dört bir yandan telefon. Gönderdik teröristleri, vermeleri için yaptıklarının hesabını...

Kaynakça
Kitap: HESAPLAŞMA
Yazar: ERDAL SARIZEYBEK
Kullanıcı avatarı
TurkmenCopur
Genelkurmay Başkanı
Genelkurmay Başkanı
 
Mesajlar: 13983
Kayıt: 29 Eki 2010, 17:26

Dön 1974-1980: Cumhuriyetimizin 3. İhanet Dönemi

Kimler çevrimiçi

Bu forumu gezen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir