Türk Siyaseti ve Türkiye Siyasi Tarihi - Video Projesi - Türk ve İslam Tarihi - Türk Dna'sı

Kenz Teolojisi

Nurjuvazi'nin Kimliği - Bölüm 3

Burada Nurcu Burjuvazi Hakkında Raporlar hakkında önemli başlıklar bulabilirsiniz.

Kenz Teolojisi

Mesajgönderen TurkmenCopur » 21 Tem 2012, 19:46

KENZ TEOLOJİSİ

İnsan muhakkak azar! Çünkü biriktirdiği mal ona yeterlilik hissi verir. (Alak 6-7)

Kur'an diyor ki;

Hırsızın elini kesin! ( Maide Suresi 38. ayet). Yani, hırsızın hırsızlığına neden olan unsurları gözden geçirin,

Allah Elçisi Muhammed(a.s.)’e göre hırsız kim biliyor musunuz?

Müstevrid İbnu Şeddad anlatıyor: "Resulullah buyurdular ki:

"Kim bize memur olursa, kendine bir zevce edinsin. Yardımcısı yoksa bir de yardımcı edinsin. Meskeni yoksa bir mesken edinsin."

Hz. Ebu Bekr dedi ki:

"Resulullah'ın şöyle buyurdukları bana haber verildi:

"Kim bunun dışında bir şey edinirse, bu kimse haindir, hırsızdır." [Ebu Davud, Haraç 10, (2945).]

Allah elçisi Muhammed (a.s.) sesleniyor;

- Her kim bize memur olursa/devlet yönetimine gelirse, bekarsa evlenmeli, evi yoksa bir adet ev edinmeli, yardımcısı yoksa yardımcı edinmeli. Fazlasını edinen haindir, hırsızdır...

Ve Devam ediyor;

Hz. Büreyde (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:

"Biz kimi bir işe tayin eder, bir nzık tahsis edersek, bu tahsis edilenden maada aldığı gulüldür (zimmetine geçirdiği, devlet malından hırsızlıktır)." [Ebu Davud, Haraç 10, (2943).]

Kimin eli kesilecek dersiniz ?

Tarihte yolculuk edelim dilerseniz;

”Her kim Muhammed’i bulup getirecek olursa, ona ikiyüz kıvırcık deve verilecektir.” (Tarih’i Taberi c3 sf. 122)

Mekke’nin ileri gelenlerince yapılan bu duyurunun muhatabı, kısa bir süre sonra ‘‘Medine” sokaklarında söylenen şu şiire de muhatap olmuştu;

Esselam ey Hadi’yi Hak mehde’i Ahir zaman,

Mihr’iAlem-tab,subh’ı madelet, necm’iHuda!

Esselam ey şah ’ı eyvan ’ı risalet, esselam

Merhaba ey mülteca’i din-ii devlet, Merhaba! (Tarih’i Taberi c3 sf.129)

(Selam ey doğru yolu gösterici, ahir zaman hediyesi! Selam sana ey alemi aydınlatan güneş! Ey adalet sabahı, ey hidayete erdiren güneş!)

Çünkü O, adaletin güneşi idi...

Adalet kelimesinin kökenine baktığımızda ilginç bir karşılık buluruz;

‘'Adalet kelimesi adi kökünden gelip, eşitlik manasına gelmektedir. Adalet kelimesinin tam karşılığı ‘ ’eşit bölüştürmektir.” ” ( Ragıp El İsfehani - Müfredat (A-d-1 maddesi))

Kellesine ikiyüz kıvırcık deve biçilen Allah Elçisinin neden böylesine ağır muamele gördüğünü anlamak ister misiniz ?

O halde, Allah Elçisinin azad ettirdiği bir köle olan ‘ ’Bilal Habeşi’ ’ye soralım;

Soru: Ya Bilal, nedir bu kodamanları telaşlandıran, yaban eşeği gibi sağa-sola kaçışmalarını* Müddesir Suresi 50. Ayet) sağlayan iş?

Abdullah ibni Hevzeni’den; Haleb’de Bilal ile karşılaştım ve sordum; "Peygamber'in geçimi nasıldır ?” Dedi ki; Allah O’nu peygamber olarak gönderdiği günden ölünceye dek hep O’nunla birlikte bulundum. O’nun fazla bir şeyi yoktu. Hatta bir adam gelip Müslüman olduktan sonra üstünde bir şey görmediğinde, beni gönderir o adam için birinden ödünç para alırdım, onunla hemen gidip bir elbise alıp o adamı giydirirdim. Bir keresinde müşriklerden zengin bir adam karşıma çıktı ve dedi ki; “Benim imkanım çok geniştir, benden başka kimseden ödünç para alma!” Adamın dediğini yaptım. Bir gün abdest alıp namaz için ezan okuyacağım bir vakit o müşrik, bir grup tüccarla birlikte çıkageldi ve bana; “Ey Habeşli! ’' diye seslendi. ' ’Buyur! ’ ’ dedim. Hemen bana hücum etti ve ağır laflar söyledi.

Dedi ki; ' ’Ay başına kadar ne kadar var? ’ ’

"Aybaşı yakındır. ”

‘ ’Aybaşına dört gün var. Ay başı geldiğinde bana olan borcunu ödeyemezsen ona karşılık seni, eskiden olduğun gibi köle yapar koyun güttürürüm. ’ ’

Bunu duyunca beyninden vurulmuşa döndüm. Yatsı namazını kılınca, Peygamber evine döndü, ben de arkasından yanına girmek için izin istedim ve izin verdi, girdim ve dedim ki; "Ey Allah Resulü! Bana ödünç para veren müşrik var ya, ay başında parasını istiyor, ne bende, ne de sende onu ödeyecek bir şey yok. İzin ver de kaçıp bazı Müslüman kabilelerin yanına gideyim, belki Allah, Resulü ’ne bir rızık ihsan eder de gelip borcumuzu veririz. Aksi halde adam bizi rezil eder. ’ ’

İzin verdi; hemen evime gittim. Kılıcımı, heybemi, papuçlarımı ve kalkanımı hazırlayıp başımın ucuna koydum. Yalancı fecrin beyazlığı gelince kalkıp gitmeye hazırlanacaktım ki 'Ey Bilal!' diye bir sesle irkildim.

O ses; ‘Haydi Resulullah seni çağırıyor, yanına git! ’ dedi.

Vardığımda kapıda dört tane deve, üzerlerinde eşya yüklü çöktürülmüş yatıyordu. İzin istedim, girdim; şöyle buyurdu : ‘Müjde Ey Bilal! Allah senin borcunu ödeyecek mal ihsan etti. ’ Sonra şöyle buyurdu : ‘Kapının yanında üzerinde eşya yüklü dört deve görmedin mi ? ’

‘Evet’ dedim. ‘Üstlerindeki eşyadan, elbiselerden, yiyeceklerden istediğini alabilirsin. Onları bana Fedek’in reisi hediye etti. Onları alıp borcunu kapat!’ Emrini yerine getirdim. Sonra mescide gittim. Baktım ki Resulullah orada oturuyor. Selam verdim.

Sordu; 'Ne yaptın, borcu ödedin mi ? ’


‘Allah, Allah Resulü ’nün üstünde olan her borcu ödemeye bizi muvaffak kıldı. ’ ’ Dedim.

‘Bir şey arttı mı ? ’ diye sordu.

‘Evet ’ dedim.

‘Bak, verilecek kimse varsa onları da ver de beni rahatlat! İçim rahatlamadan ailemden kimsenin yanına girmek istemiyorum ’ buyurdu. Yatsı namazından sonra beni tekrar çağırdı ve sordu ; ‘Şendeki malları ne yaptın ? ’

‘Bendedir; henüz kimse gelmedi' deyince, Allah Resulü o gece evine gitmeden mescide geceledi. Ertesi gün yatsı namazına kadar orada kaldı. Sonra yine beni çağırıp;

‘Ne yaptın verdin mi ?’dedi.

Ben de; ‘Evet Ey Allah Resulü, artık müsterih olabilirsin ’ dedim. Bunun üzerine ‘Allah ’u Ekber, Elhamdülillah ’ dedi. Yanında dünyalık varken ölümün gelip kendisini bulmasından çok korktuğu için daima bunu yapardı.

Sonra onu takip ettim. Akrabalarına bir bir dolaşıp selam verdi, hal ve hatır sordu. Sonra evine gitti. İşte bana sorduğun Peygamber böyle bir şahsiyetti! (Rüdani, cem’ül fevaid c.3- 7955)

İşte Allah’ın elçisi böyle bir şahsiyetti!

Şimdilerde, servet yarışında yarışanların üstüne kapaklandığı zenginlikleri eritmeden evine gitmeyen, gözüne uyku girmeyen, morali bozulan, fakirlik içinde yaşamayı bir tercih olarak değil, İslam’ın gerekliliği olarak bilen, elinde hiçbirşey tutmayan, sürekli veren, verdikçe neş’elenen, huzur dolan, etrafında sorunları olanların derdiyle dertlenen, dertleri yüklenen, ana, baba ve dahası...

Ve şöyle buyurdu;

Enes 'den nakledilir;


Peygamber, yarına hiçbirşey saklamazdı! (Rüdani, cem’ül fevaid c.3- 7956)

Ve hatta öyle ki;

Ukbe b. El-Haris 'den;


‘O, Allah Resulü 'nün arkasında ikindi namazını kıldı. Allah Resulü, selamdan sonra kalkıp koşar adımlarla hanımlarının odasına vardı. O’nun bu hızlı gidişinden cemaat endişelendi. Çıkıp onların yanına gelip o telaş ve endişeyi görünce, şöyle buyurdu; ‘Evimizde biraz altın vardı. Evimizde bulunmasından hoşlanmadım, bir an önce fakirlere dağıtılmasını emrettim.’ (Rüdani, cem’ül fevaid c.3- 7957)

Ve devam etti! ;

Ebu Hureyre 'den;


'Kulların sabaha çıktıkları hiçbir gün yoktur ki, iki melek inip biri : "Allah’ım! İnfak eden kimsenin infak ettiği malın yerine daha iyisini ver!’ Öbürü; ‘ 'Allah’ım! Mal biriktirenlerin malını yok et!’demesinler... Rüdani, cem’ül fevaid c.l- 2778)

Uğruna "anam babam sana feda olsun ya Resulullah” denilen o elçi işte böyle biriydi. Hele ki bugün, O’nun sünnetini ihya ettiğini ilan edip, servet ve refah içinde yaşayanların, yanından bile geçemeyeceği kadar heybetli ve ‘’insan.”

Ebu Vail ’den;

"Muaviye, hasta yatan Ebu Haşim b. Utbe’ye ziyarete geldi. O’nu ağlarken görünce sordu : ‘Ey dayı! Neden ağlıyorsun ? Çektiğin sancıdan dolayı mı, yoksa safası gitti diye dünyaya olan hırsından mı ? ’ Cevap verdi: Allah Resulü, bize bir şey tenbih etmişti, tutamadık. O’nun şöyle dediğini duydum: "Mal olarak insana bir hizmetçi, bir de Allah yolunda bineği olması kafi gelir.” Bugün kendimi bu hududu aşmış görüyorum. ”

Ve Rezin şunu da ilave etti: ‘ ’Bu zat öldüğün zaman geriye sadece şunları bıraktı: Otuz dirhem parave bir de içinde hamur yapıp yediği ufak bir tekne.” (Rüdani - Cem’ül Fevaid c.l - 7972)

Öyle ki, 30 dirhem bıraktığı için kahırla ölen Utbe, yeğenine son nefesinde dahi mesaj verememiştir. Bizim İslam dediğimiz hakikat orada “Muaviye ile yüzleşmiş”, fakat Muaviye, kenz dinini seçmiştir...

Safa ve Merve tepesine çıkıp halka seslendiği o günden sonra ‘’akli dengesini yitiren kodamanlar” kızgındı. Çünkü; ihtiyaç sahibi için, yoksul için bir hak vardı mallarında onların. (Zariyat Suresi 19. ayet)

Kuran’ın Tevbe suresinde dile getirilen önemli bir kavramdan bahsetmek gerekir. ‘’Kenz kavramı.”

Kenz, “’k-n-z” kökünden türemiş, malı malın üstüne koyup istiflemek/muhafaza etmek,(Ragıp El İsfehani - Müfredat (k-n-z maddesi)) manasına gelen bir kavramdır. Kenzin zıttı ‘’infaktır.

Kenz etmek, tedavülden çekmek, biriktirmek, üst üste koymak; günümüze getirdiğimizde, ihtiyaçtan fazla gayrimenkul alıp kiraya vermek,bankada para tutmak, yastıkaltında altın biriktirmek, mal istiflemek ve tedavülden çekmek manalarına gelir. Bu anlamlar bizim tayin ettiğimiz anlamlar olmamakla beraber, kavramın lügavi manasıdır.

Ey iman edenler! Şu bir gerçektir ki; ahbar ve ruhbanlar, halkın mallarını ‘ ’haksız yollarla tıkabasa yerler ve insanları Allah yolundan alıkoyarlar. ’ ’ Altın ve gümüşü kenz edip Allah yolunda harcamayanlara elim bir azabı müjdele! (Tevbe Suresi 34. Ayet)

Ahbar ve Ruhban ibaresi, ne hikmetse meallerin büyük çoğunluğunda “Rahip ve Hahamlar” olarak çevrilir. Bu, kasıtlı olarak bu şekilde yapılıyor ise; gocunma, bilinçsizce yapılıyor ise; cehalettir.

Çünkü bu kavram; haber veren, halkın bilmediklerinden haber verdiğini iddia eden demektir.Çoğunlukla din bilginleri için kullanılır. Bunun nedeni ise; tarihsel süreçte, halkın önüne çıkıp, onların bilmediklerini bildiğini iddia edenler ‘’hep din alimleri olmuşlardır.”

Ancak bugün için bu kavramın böyle anlaşılması uygun değildir. Bugünün gözüyle bu kavram şu anlama gelir;

Ruhban kavramının bir diğer anlamı: ‘’korkutandır.” Şeytan sizi fakirlikle korkutur, sizi görünür görünmez çirkinliklere sürükler. (BAKARA suresi 268. ayet)

Bilginin tekelleşmesi akabininde, bilgisini kullanarak “halkın kategorize edilmesini sağlayan”, ve mukabil olarak kendisini “halkın sahip olmadığı bilgilere sahip olarak gösterip, üste çıkan” manasına gelir.

Bu, pek ala; bir hoca, imam olabileceği gibi, bir siyasetçi, doktor ve hatta aydın bile olabilir.

Bilginin paylaşımı da tıpkı mal gibidir. Bu hususta güzel bir rivayet paylaşmak isterim;

Ali, Meysem ’i hurma satarken görür ve hurmalarını iyi ve kötü diye ikiye ayırdığını ve her birini ayrı fiyata sattığını görür. Ona kızarak; "Neden halkı, Allah’ın kullarını sınıflara göre taksim ediyorsun ?” dedi ve elleriyle hurmaları birbirine karıştırdıktan sonra, belirli bir fiyata satmasını emretti. (Kapitalizm - Ali Şeraiti sf.21)

Kaldı ki Allah Elçisinin candostu ve damadı Ali başa geçtiğinde, ekonomik paylaşımı tamamen değiştirmiştir. Ülkenin en büyük askeri ve siyasi önderlerine 3 dinar verilirken, bu kişilerin hizmetkarlarına da 3 dinar verilmekte idi...

İşte O’nun yoldaşları böyle şahsiyetlerdi...

Kenz, bir süreçtir. Bir amaçtır ve dünyevi bir misyondur. Körlüğün en ileri alamet’i farikası, devinimin baş düşmanı, ekoloji ve ekonominin katlidir.

Kenz sürecinin gelişimi şu şekilde hayata geçmektedir;

O dedi: "Bu servet bana, bendeki bir ilim sayesinde verildi." Peki o bilmedi mi ki Allah, önceki nesiller içinden ondan kuvvetçe daha zorlu, sayıca daha çok olanları bile helâk etmiştir. Günahlarının ne olduğu, günahkârlardan sorulmaz. (KA- SAS suresi 78. ayet)

Karun’un bu tepkisi, bilgiyi tekelleştirmesi noktasında eleştiri görmüştür. Bilgi, mutlak anlamda bir kişi ya da zümreye ait değildir. İnsanlık vicdanının ortak işlemek sureti ürettiği bir hakikattir. Dolayısı ile “kamu malıdır.”

Yani bir kişi siyasetçi olabilir. Edindiği bilginin kendisini üstün görmesine neden olması, kenzi tetikler. Bu üstünlük, paylaşımda da üstünlük elde etme egosuna dönüşerek; devinim bozulur ve kenz başlar...

Halbuki, tüm insanlık ‘’Nefs’i vahide”den yaratılmıştır.

(NİSA suresi 1. ayet)
Ey insanlar! Sizi bir tek bir nefsten yaratan, ondan eşini vücuda getiren ve o ikisinden birçok erkekler ve kadınlar üreten Rabbinize karşı gelmekten sakının. Adını anarak birbirinizden dilekler dilediğiniz Allah'tan korkun. Rahimlerin haklarına saygısızlıktan da sakının. Şu bir gerçek ki Allah, Rakîb'dir, sizin üzerinizde sürekli ve titiz bir gözetleyicidir. ( Nisa Suresi 1. Ayet)

Dikkat edersek ayetin sunduğu form şu şekildedir;

Tek Nefs - İnsan -Çiftler.

Kuran’da eş kavramı, hanım-erkek olarak kullanılsa da, bir şeyin eşi, karşıtı, beraberindeki olarak ta kullanılır. Yaratım sürecini tasvir eden bu ayete göre insan, tek neftsen yaratılmış ve sonrasında zıtlıkları, çelişkileri üretmiştir.

Bu zıtlık ve çelişkilerin ürettiği ayrılıklar ‘’tek nefsi” unutturmuş, külli olan nefs, cüz’i bir forma indirgenerek, çatışma ve çelişki ortamı hasıl olmuştur...

İslam ise iki temel prensip için insanlığa deklare edilmiştir;

Nefs’i Vahide

Ümmet’i Vahide

Yani insanlığın adalete kavuşması, eşitlenmesi, kendi elleriyle ürettiği çelişkileri ortadan kaldırmak sureti ile, sınıfsal ayrılık ve karşıtlıkların giderilmesi ve akabininde oluşacak “tek toplum.”

İşte sizin toplumunuz tek bir toplumdur. Ve bu toplumun Rızk vericisi olan/Rabb benim. Daima benim bilincimde olun. Gel gör ki; kendi aralarında paramparça olup gruplara/sınıflara ayrıldılar. Her gruba kendini hak, diğerini batıl görmek hoş göründü... Şimdi sen onları, cehalete batmış olduklarını anlayıncaya kadar kendi hallerine bırak! O elde ettikleri mal ve oğulları, hayırda yarıştırmak için kendilerine özel olarak verdiğimizi mi zannediyorlar ?Hayır Anlamıyorlar! Ancak Rablerinin delillerine inananlar; Ve saygılarından dolayı haşyet duyanlar. Ve Rablerine ortaklar, şerikler, aracı tanrılar, yedek ilahlar, panteonlar, mammonlar koşmayanlar. Ve Rableri huzuruna dönecekleri için, verdikleri/dağıttıkları malları kalpleri ürpererek verenler/dağıtanlar.

işte onlar hayırlara koşuşurlar ve hayır için yarışırlar... (Muminun Suresi 52-61.ayetler) (Yaşayan Kuran/R.İhsan Eliaçık - Muminun Suresi 52-61.Ayetler.)

Bu toplum sınıfsız, düzlemsiz, kategorisiz bir toplumdur. Bu toplumu inşa etmenin yolu ise; Nefs’i Vahide, yani ortak vicdana tutunmaktır.

Yani daha net biçimde şunu belirtmek gerekir;

Kişinin namazı; kendisine malını dağıtmasını emretmiyorsa(Hud Suresi 87. Ayet), kenz ve ruhbaniyet vücud alemine girmiş demektir. Kenz ve Ruhbaniyetin girdiği gönülden, Allah ve Resulü çıkmıştır.

Ve o gönül iflah olmaz bir hastalığa düçar olmuştur...

Yastığa başını koyduğunda uykuya gark olanlara değildir sözümüz...

Sözümüz vicdan sahiplerinedir;

Bir kimse ile münasebete girmek için, kendisinin ibadetine bakmayın! dirhem ve dinar ile olan münasebetine bakın... (Allah’ın elçisi Muhammed)

Allah, rızıkta kiminizi kiminize üstün kılmıştır.Fazla verilenler, neden rızıklarını ellerinin altındakilere aktarıp da hepsi onda eşit hale gelmiyor?Allah'ın nimetini mi inkâr ediyor bunlar? (Nahl Suresi 71. ayet)

.... Sana neyi infak edeceklerini/dağıtacaklarını sorarlar; de ki, "kazandıklarınızın ihtiyaçtan artanının tamamını’... (Bakara Suresi 219. ayet)

Resul de şöyle der: "Ey Rabbim, benim toplumum, bu Kur'an'ı terk edilmiş/dışlanmış halde tuttular. "(FURKAN suresi 30. ayet)

Kaynakça
Kitap: NURJUVAZİ, Din Elbisesini Tersten Giyenler
Yazar: Eren Erdem
Kullanıcı avatarı
TurkmenCopur
Genelkurmay Başkanı
Genelkurmay Başkanı
 
Mesajlar: 13983
Kayıt: 29 Eki 2010, 17:26

Dön Nurcu Burjuvazi

Kimler çevrimiçi

Bu forumu gezen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir